പഠനം, ജോലി, ജീവിതം

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10212793545225466

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും നല്ല വർഷമായിരുന്നു 1992, അക്കൊല്ലമാണ് ഞാൻ B.Sc. ഫിസിക്സ് തോറ്റത്.

തോറ്റു എന്ന് പറഞ്ഞാലത് തെറ്റാണു, ഫൈനൽ പരീക്ഷ എഴുതിയില്ല എന്നതാണ് കൂടുതൽ ശരി. സെക്കന്റ് ഗ്രൂപ്പിൽ കണക്ക് പഠിക്കാതെ, B.Sc. ഫിസിക്സ് രണ്ടാം പേപ്പർ ആയി കാൽക്കുലസ് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ആടിപ്പോയി എന്നത് ശരിയാണ്, പക്ഷെ അക്കൊല്ലം പരീക്ഷ എഴുതാതെ ഇരിക്കാൻ വേറെ രണ്ടു കാരണങ്ങൾ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഒന്ന് ശാസ്ത്ര സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ സമ്പൂർണ സാക്ഷരതാ പ്രസ്ഥാനം ആയിരുന്നു. ഏതാണ്ട് എല്ലാ ചെറുപ്പക്കാരും, പ്രായമായവരെ അക്ഷരം എഴുതാനും പഠിപ്പിക്കാനും സമയം ചിലവഴിച്ച സമയം ആയിരുന്നു അത്. ഏതാണ്ട് പൂർണമായും അതിൽ മുഴുകിയ എനിക്ക് പരീക്ഷയ്ക്ക് പഠിക്കാൻ സമയം കിട്ടാതെ പോയി.

പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ കാരണം ഇപ്പോൾ ഓർക്കുമ്പോൾ ചിരി വരുന്ന ഒന്നാണ്. സെന്റ് ആൽബെർട്സ് കോളേജിൽ ഇലെക്ട്രിസിറ്റി ആൻഡ് മാഗ്നെറ്റിസം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ജെയിംസ് സാർ ഒരിക്കൽ ക്ലാസ്സിൽ വച്ച് എന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു എന്ന ഒരു ചെറിയ കാരണം ആണത്. യൂണിവേഴ്സിറ്റി കലോത്സവത്തിൽ കഥ എഴുതാനും മറ്റും എന്ന വ്യാജേന കുറെ ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്ത് തിരികെ ചെന്ന ദിവസം ആണ് സാർ ചൂടായത്.

"ക്ലാസ്സിലൊക്കെ കേറി പഠനം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞുള്ള എഴുത്തും മറ്റും മതി, നന്നായി പഠിച്ചാൽ ഫിസിക്സിൽ തനിക്ക് നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങിക്കാൻ കഴിയും" എന്ന് കുറച്ച് ദേഷ്യത്തോടെ ആണ് സാർ പറഞ്ഞത്. ബി എസ് സിക്ക് ചേരുമ്പോൾ എനിക്ക് ഫിസിക്സിൽ നല്ല മാർക്കുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടാവാം സാർ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്, പക്ഷേ എന്റെ ഈഗോ ചെറുതായി ഒന്ന് വ്രണപ്പെട്ടു, സാർ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞാൽ എന്നാൽ ഞാൻ പരീക്ഷ എഴുതുന്നില്ല എന്ന ഒരു മണ്ടൻ തീരുമാനം ഞാനെടുത്തു...

പ്രീഡിഗ്രി പാസ്സായപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഉമ്മയുടെയും ബാപ്പയുടെയും കുടുംബത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠിച്ച ഒരാളായി ഞാൻ മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ B.Sc. എന്താണ് എന്ന് തന്നെ വീട്ടുകാർക്ക് വലിയ പിടി ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടില്ല. ഞാൻ കോളേജിൽ പോകുന്നു വരുന്നു എന്നല്ലാതെ അവർക്ക് ഇതിന്റെ വേറെ അധികം കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുള്ള അറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ എല്ലാ ക്ലാസും നല്ല രീതിയിൽ പാസാക്കുന്നത് കൊണ്ട്, ഇതും അങ്ങിനെ ആയിരിക്കും എന്നവർ കരുതിയിരിക്കണം.

ഫൈനൽ പരീക്ഷയുടെ അന്ന് രാത്രി ഞാൻ പേടിച്ചാണ് ബാപ്പയോട് പരീക്ഷ എഴുതാത്ത കാര്യം പറഞ്ഞത്. ഇക്കൊല്ലം പഠിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട്, നന്നായി പഠിച്ഛ് അടുത്ത കൊല്ലം പരീക്ഷ എഴുതിയാൽ കൂടുതൽ മാർക് കിട്ടും എന്നാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്. എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് നീ അങ്ങിനെ കരുതുന്നുണ്ടെകിൽ അങ്ങിനെ ചെയ്യൂ എന്ന ഒരു വാക്കിൽ ബാപ്പ ആ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ചു. ആ സംഭവമാണ്, ഞാൻ തന്നെ നന്നായി പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആരും എന്നെ നിർബന്ധിച്ച് പഠിപ്പിക്കാനും ഒന്നും പോകുന്നില്ല എന്ന അറിവ് എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത്. കാരണം ഇതൊന്നും അറിയുന്ന ആളുകൾ അല്ല എന്റെ വീട്ടുകാർ. (കുറെ വർഷം കഴിഞ്ഞു MCA അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയപ്പോൾ ബാപ്പ, ബാപ്പയുടെ സൂപ്പർവൈസറിനോട് ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, MCA എന്നായിരിക്കില്ല, CA കോഴ്സ് ആയിരിക്കും എന്ന് സൂപ്പർവൈസർ പറഞ്ഞത് എന്നോട് ചോദിച്ച കാര്യം ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. MCA അന്ന് വളരെ പുതിയ ഒരു കോഴ്സ് ആയിരുന്നു, കേരളത്തിൽ 90 സീറ്റ് മാത്രം.)

B.Sc. പരീക്ഷ എഴുതാതെ വെറുതെ നിന്ന കൊല്ലം, ഞാൻ പള്ളുരുത്തിയിൽ ഒരു ചെറിയ ട്യൂഷൻ സെന്റർ തുടങ്ങി. കണക്കിന് എറണാകുളത്ത് എഡിസൺ സാറിന്റെ അടുത്തും, ഫിസിക്സിന് മട്ടാഞ്ചേരിയിൽ അയ്യർ സാറിന്റെ അടുത്തും ട്യൂഷന് ചേർന്നു. പരിഷത്തിൽ ബാലവേദി സെക്രട്ടറി ആയി. ആ സമയത്ത് തന്നെ പേപ്പർ ഇടാനും കപ്പലണ്ടി വിൽക്കാനും ഇടയ്ക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ ട്യൂഷൻ എടുക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ വീടുകളിൽ തന്നെ പേപ്പർ ഇടേണ്ട സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ, ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മ എന്നോട് "മാഷ് ട്യൂഷൻ എടുക്കുന്നത് നിർത്തി ഈ പണി തുടങ്ങിയോ" എന്നാണ് ചോദിച്ചത്. തുടർ സാക്ഷരതാ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ടീച്ചർമാരെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ജോലിയും അതിനിടയിൽ ചെയ്തു. ഒരു സദസ്സ് എങ്ങിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്ന പേടിയൊക്കെ മാറിയത് അക്കാലത്താണ്.

ഈ ഒരു വർഷത്തെ അനുഭവങ്ങൾ ആണ് പിന്നീട് PGDCA, MCA കോഴ്സുകൾ ചെയ്യാനും, അവ നല്ല നിലയിൽ പാസാക്കാനും എന്നെ സഹായിച്ചത്, പക്ഷെ അതിനേക്കാളൊക്കെയുപരി ഒരു പരാജയത്തെ എങ്ങിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്ന, ഒരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പഠിപ്പിക്കാത്ത ഒരു കാര്യം ഞാനാ കൊല്ലം പഠിച്ചു. ആളുകളെയും സന്ദർഭങ്ങളെയും എങ്ങിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്ന പാഠം. MCA ക്യാമ്പസ് ഇന്റർവ്യൂവിൽ വലിയ ഇംഗ്ലീഷ് പരിജ്ഞാനം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഞാൻ നല്ല ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കാനും കാരണം വരുന്നത് വരുന്നിടത് വച്ച് കാണാം എന്ന ആത്മവിശ്വാസം ഈ വർഷത്തെ അനുഭവങ്ങൾ നൽകിയത് കൊണ്ടാണ്. ഇത് പിന്നീട് പല സന്ദർഭങ്ങളിലും ഉപകാരപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ഉദാഹരണത്തിന് കോളേജിൽ നിന്ന് ക്യാമ്പസ് ഇന്റർവ്യൂ കിട്ടി ബാംഗ്ലൂരിൽ SAP ലാബിൽ ചേർന്നപ്പോൾ, ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉടലെടുത്തിരുന്നു. എന്റെ ഒരു സീനിയർ , ചില കൂട്ടുകാരുടെ വാക്ക് കേട്ട്, ഞാൻ പണം നൽകിയാണ് അവിടെ കയറിയത് എന്നൊരു കിംവദന്തി കമ്പനിയിൽ പറഞ്ഞു പരത്തിയിരുന്നു. കൈക്കൂലി കൊടുക്കാൻ പോയിട്ട് അവിടെ ഇന്റർവ്യൂ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ പോകാൻ പോലും പണം കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ സീറ്റിന്റെ അടിയിൽ പേപ്പർ വിരിച്ചു കിടന്നുറങ്ങിയാണ് ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയത്. പക്ഷെ അങ്ങിനെ ഒരു കിംവദന്തി അവിടുത്തെ എന്റെ ജോലിയെ ബാധിക്കുന്നു എന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാൻ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ജോലി രാജിവെച്ച് വേറൊരു കമ്പനിയിൽ ചേർന്നു. ഇന്നാലോചിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ പ്രൊഫെഷണൽ ജീവിതത്തിൽ ഞാനെടുത്ത മറ്റൊരു നല്ല തീരുമാനം ആയിരുന്നു അത്, കാരണം, പുതിയ കാര്യങ്ങൾ നന്നായി പഠിക്കാതെ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന വെല്ലുവിളി വരുമ്പോൾ ആണ് നമ്മൾ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതും, പിന്നീട് നമുക്ക് ആ അനുഭവങ്ങൾ മുതൽക്കൂട്ടായി വരുന്നതും. പിറ്റേ വർഷം മൈക്രോസോഫ്ട് ഡെവലപ്പേർ ഡേയ്സ് എന്ന പ്രോഗ്രാമിൽ എന്റെ ഒരു സെമിനാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് കേൾക്കാൻ എന്റെ പഴയ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് കുറെ ആളുകൾ സദസ്സിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായിരുന്നില്ല എന്ന് അന്നെനിക്ക് മനസിലായി.

ഞാൻ ട്യൂഷൻ എടുത്ത കുട്ടികളിൽ ഏറ്റവും മിടുക്കൻ സഞ്ജു ആയിരുന്നു. ഐഐടി മദ്രാസിൽ നിന്ന് റാങ്കോടെ ആണവൻ പാസായത്. പിന്നീട് കാലിഫോർണിയയിൽ ഉപരിപഠനം. വേറെ കുട്ടികൾ ഗെയിം കളിക്കുമ്പോൾ ഇവൻ ഗെയിം പ്രോഗ്രാം ചെയ്തു. മുഴുവൻ സമയവും വായനയും പഠനവും. അവന്റെ അച്ഛൻ അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയത് കൊണ്ട്, എല്ലാ കാര്യവും അമ്മയുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു അവൻ ചെയ്തിരുന്നത്. പുറത്ത് പോയി മറ്റു കുട്ടികളും ആയി കളിക്കാനും ഒന്നും അവനെ അവർ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. പഠിക്കുക, ജോലി കിട്ടുക, മോശം സ്വഭാവം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത നല്ല കുട്ടിയായി വളരുക എന്ന ഒരു ധാരണയിൽ ആണ് അവന്റെ ജീവിതം പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത്.

കാലിഫോർണിയയിലെ കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞ ഉടനെ അവനു ജോലി ലഭിച്ചു. ഒരു ഡിഫെൻസ് കമ്പനിയിൽ. പക്ഷേ  ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ കോൺട്രാക്ട് പോയത് കൊണ്ട്, കമ്പനിയിൽ നിന്ന് അവനെ പിരിച്ചു വിട്ടു. അത് വരെ എല്ലാ പരീക്ഷകളിലും ജയിച്ചു വന്ന അവനു കമ്പനിയിൽ നിന്നുള്ള പിരിച്ചു വിടൽ ഒരു വലിയ ആഘാതമായിരുന്നു. അതിനു ശേഷം ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഒരു ഇന്റർവ്യൂ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ അവനു സാധിച്ചില്ല. ആളുകളോട് ഇടപഴകുന്നതിലും, ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസൻസ് എടുക്കുന്നതിലും മറ്റും അവനു പല പ്രശ്നങ്ങളും വന്നു. ഏതാണ്ട് രണ്ടു വർഷത്തോളം ജോലി ഇല്ലാതിരുന്ന അവൻ പിന്നീട് അവൻ പഠിച്ച വിഷയവും ആയി ബന്ധം ഇല്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ ജോലിയിൽ ചേരേണ്ടി വന്നു. വളരെ നാൾ ഞങ്ങൾ അവനെ പല തരത്തിലും സഹായിക്കാൻ നോക്കിയിരുന്നു. പക്ഷെ നല്ല മാർക്കും ഡിഗ്രിയും ഉള്ള അവനു പ്രായോഗിക ജീവിതത്തെ നേരിടാനുള്ള കെല്പില്ലായിരുന്നു.

മനുഷ്യന് ഒരേസമയം തന്നെ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള ത്വരയും, പെട്ടെന്ന് ഒരു പുതിയ കാര്യം ചെയ്ത് അപകടത്തിൽ ചാടാതിരിക്കാനുള്ള കെൽപ്പും ഒരേ സമയം ഉണ്ട്. ഇതിന്റെ ഇടയിലുള്ള ഒരു ബാലൻസിങ് ആണ് നമ്മുടെ എല്ലാം ജീവിതം. നമ്മൾ ഒരു പുതിയ കോഴ്സ് പഠിക്കാൻ ചേരുമ്പോഴോ, പുതിയ ജോലിയിൽ കയറുമ്പോഴോ, പുതിയ സ്ഥലത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴോ നമുക്ക് പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരു കാര്യം ചെയ്യുകയാണ്. ഒരേ സമയവും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാനും, പുതിയ സ്ഥലങ്ങൾ കാണാനും ഉള്ള സന്തോഷവും, എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിക്കുമോ എന്ന ആശങ്കയും ഉണ്ടാവും. പ്രായം ചെല്ലുന്തോറും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള ത്വര കുറഞ്ഞു വരികയും, നമ്മൾ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ തുടർന്ന് പോവാനുള്ള ത്വര കൂടുകയും ചെയ്യും. IT ഫീൽഡിൽ ഉള്ള പ്രായം കൂടിയവർക്ക് പുതിയ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ അല്ലെങ്കിൽ സിസ്റ്റം വരുംമ്പോൾ മാറാനുള്ള ആക്കം (momentum ) കൂടുതൽ ആയി കാണുന്നത് ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. സ്‌പെൻസർ ജോൺസന്റെ "Who moved my cheese " എന്ന പുസ്തകം ഇതിന്റെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാണ്.

പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള ത്വര (നിയോഫീലിയ ) കുട്ടികളിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതലായി കാണുന്നത്. ഇഴഞ്ഞു നടക്കുന്ന പ്രായത്തിൽ തന്നെ അടുക്കളയിലെ ഉള്ളിത്തൊലി വരെ എടുത്ത് വായിൽ വയ്ക്കുന്ന കുട്ടികൾ പുതിയ അനുഭവങ്ങളെ തേടുന്നതാണ്. പക്ഷെ മുതിർന്ന നമ്മൾ കുട്ടികൾ അപകടത്തിൽ പെടാതിരിക്കാൻ അവരെ ശരിയായ രീതിയിൽ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ മറ്റു കുട്ടികളുമായി കൂട്ടുചേർന്നു കളിക്കുമ്പോഴാണ് കുട്ടികളുടെ സാമൂഹിക പാടവം (social skill ) പുഷ്ടിപ്പെടുന്നത്. ചെറുപ്പത്തിൽ മറ്റു കുട്ടികളും ആയി കളിക്കാനോ ഇടപഴകാനോ ഇടവരാത്ത കുട്ടികളിൽ വളർന്നു വരുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരുമായി ബന്ധവും, സമ്പർക്കവും ബുദ്ധിമുട്ടായി തീരും. സംഗീതമോ നൃത്തമോ ചെറുപ്പത്തിൽ പഠിക്കാത്തവർ മുതിർന്നു കഴിഞ്ഞു, കുറച്ച് പ്രയത്‌നം എടുത്തിട്ടാണെങ്കിലും പരിശീലിപ്പിക്കാൻ കഴിയും, പക്ഷെ ചെറുപ്പത്തിൽ മറ്റു കുട്ടികളുടെ കൂടെ കളിച്ചും, ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും വളരാത്ത കുട്ടികൾക്ക് മുതിർന്നു കഴിയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സാമൂഹിക പ്രശനങ്ങൾ പൂർണമായും മാറ്റാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

കുട്ടികളായിരിക്കുമ്പോൾ നമുക്കവരെ പല കാര്യങ്ങളിലും നിയന്ത്രിക്കാമെങ്കിലും, കൗമാരക്കാലത്തു ഈ നിയന്ത്രണം കൊണ്ട് കാര്യമില്ലാതെ വരുന്നു, കാരണം ചില പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കുട്ടികൾ കടന്നു പോവേണ്ടത് അവരുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് അത്യാവശ്യമാണ്. എല്ലാം നമ്മൾ അറിഞ്ഞും നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലും വേണം എന്ന് ശഠിച്ചാൽ അത് കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയെ ബാധിക്കും. കുറെ കാര്യങ്ങളിൽ അവരെ പുതിയ അനുഭങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകാൻ നമ്മൾ അനുവദിക്കണം. പല പ്രാവശ്യം വീണിട്ട് നടക്കാൻ പഠിക്കുന്ന പോലെ, പല വിജയപരാജയങ്ങൾ ആണ് കുട്ടികളുടെ വ്യക്തിത്വം രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്.

വളർന്നു കഴിയുമ്പോൾ നിയോഫോബിയ (neophobia) ആളുകളിൽ കൂടുതലായി വരുന്നു. ജോലി എല്ലാം കിട്ടി ഒരു ക്രമത്തിൽ ജീവിതവും ജോലിയും നടന്നു പോയ്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മാറ്റം വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നും. കുട്ടികൾ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന കാണുമ്പോൾ നമ്മളുടെ നിയോഫോബിയ അവരെ അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് അകാരണമായ ഭയം മൂലം തടയാൻ ശ്രമിക്കും. ഇത് പക്ഷെ കുട്ടികളുടെ ഭാവിയിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അവരെ അവരായി വളരാനും, അവരുടെ മാത്രം അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാവാനും അനുവദിക്കണം. അങ്ങിനെയുള്ള അനുഭങ്ങൾക്ക് അവർ നിങ്ങളോട് ഭാവിയിൽ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കും. അവർക്ക് നമ്മുടെ ചിറകുകൾ നൽകാതിരിക്കാൻ, അവർക്ക് അവരുടെ ചിറകുകൾ ഉണ്ടല്ലോ...

Your children are not your children.
They are the sons and daughters of Life's longing for itself.
They come through you but not from you,
And though they are with you yet they belong not to you.

You may give them your love but not your thoughts,
For they have their own thoughts.
You may house their bodies but not their souls,
For their souls dwell in the house of tomorrow,
which you cannot visit, not even in your dreams.
You may strive to be like them,
but seek not to make them like you.
For life goes not backward nor tarries with yesterday.

You are the bows from which your children
as living arrows are sent forth.
The archer sees the mark upon the path of the infinite,
and He bends you with His might
that His arrows may go swift and far.
Let your bending in the archer's hand be for gladness;
For even as He loves the arrow that flies,
so He loves also the bow that is stable.

On Children (The Prophet)
Kahlil Gibran

ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ടാവുന്നത്

Nazeer Hussain Kizhakkedathu

October 23 at 7:54 AM · 

ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ടാവുന്നത്.

അഞ്ചു കുരങ്ങന്മാർ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു പരീക്ഷണത്തെ കുറിച്ച് പറയാം.

കുറെ സാമൂഹിക ശാസ്ത്രജ്ഞർ, അഞ്ച് കുരങ്ങന്മാരെ ഒരു വലിയ കൂട്ടിൽ അടച്ചിട്ടു. ഈ കൂടിന്റെ നടുക്ക് ഒരു ഏണി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ ഏണിയിൽ കൂടി കയറി മുകളിൽ എത്തിയാൽ ഒരു കയറിലായി ഒരു കുല പഴം കെട്ടിത്തൂക്കി ഇട്ടിരുന്നു.

ആദ്യം കൂട്ടിൽ കയറിയ പാടെ ഒരു കുരങ്ങൻ ഈ പലക്കുഴ കാണുകയും ഏണിയിൽ വലിഞ്ഞു മുകളിയ്ക്ക് കയറുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ ഈ കുരങ്ങൻ ഏണിയിൽ കയറിയ ഉടനെ ബാക്കി താഴെ നിൽക്കുന്ന എല്ലാ കുരങ്ങുകളുടെയും ദേഹത്തേക്ക് പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗം ആയി തണുത്ത വെള്ളം ഒഴിക്കുന്ന ഒരു പൈപ്പ് തുറക്കപ്പെട്ടു. തണുത്തു വിറച്ച കുരങ്ങന്മാർ എല്ലാവരും കൂടി, മുകളിലേക്ക് കയറിയ കുരങ്ങനെ വാലിൽ പിടിച്ചു താഴെ ഇട്ടു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു തണുപ്പൊക്കെ മാറിയപ്പോൾ വേറൊരു കുരങ്ങൻ പഴം എടുക്കാൻ ഏണിയിൽ കയറാൻ തുടങ്ങി, അതെ സംഭവം ആവർത്തിച്ചു, താഴെ നിന്ന കുരങ്ങന്മാരുടെ ദേഹത്ത് തണുത്ത വെള്ളം വീണു, താഴെ നിന്ന കുരങ്ങന്മാർ എല്ലാവരും കൂടി മുകളിൽ കയറിയവനെ താഴെ വലിച്ചിട്ടു പഞ്ഞിക്കിട്ടു..

ഇങ്ങിനെ കുറെ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുരങ്ങന്മാർക്ക് ഒരു കാര്യം മനസിലായി. ഒരു കുരങ്ങ് ഇനിയുടെ മുകളിൽ കയറിയാൽ ബാക്കി എല്ലാവരുടെയും ദേഹത്ത് തണുത്ത വെള്ളവും വീഴും. അത് കൊണ്ട് ഇനിയുടെ മുകളിൽ ഏത് കുരങ്ങൻ കേറാൻ നോക്കിയാലും ബാക്കി ഉള്ള കുരങ്ങുകൾ അവനെ വലിച്ച് താഴെ ഇട്ടു ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇങ്ങിനെ കണ്ടീഷൻ ആയ കുരങ്ങുകളുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് ഗവേഷകർ ഒരു കുരങ്ങിനെ എടുത്തു മാറ്റി പുതിയൊരു കുരങ്ങിനെ കൂട്ടിലേക്ക് കയറ്റി. കയറിയ ഉടനെ ഈ പുതിയ കുരങ്ങ് പഴം എടുക്കാൻ വേണ്ടി കയറാൻ തുടങ്ങി. സാധാരണ പോലെ, ബാക്കി എല്ലാ കുരങ്ങുകളും കൂടി ചേർന്ന് ഈ കുരങ്ങിനെ വലിച്ചു താഴെ ഇടുകയും ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്തിനാണ് തന്നെ ബാക്കി കുരങ്ങുകൾ ആക്രമിച്ചത് എന്ന് പുതിയ കുരങ്ങിന് മനസിലായില്ല, പക്ഷെ പിന്നീടുള്ള പല ദിവസങ്ങളിലും ഇത് ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ, പുതിയ കുരങ്ങിന് ഒരു കാര്യം മനസിലായി, ഏണിയിൽ കയറിയാൽ എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ട് ബാക്കി കുരങ്ങുകളുടെ ഇടി കിട്ടും. ദേഹത്ത് തണുത്ത വെള്ളം വീണിട്ടാണ് ഇതെന്ന് പുതിയ കുരങ്ങിന് ഒരിക്കലും മനസിലായതും ഇല്ല.

കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ഗവേഷകർ, പഴയ കൂട്ടത്തിലെ രണ്ടാമത് ഒരു കുരങ്ങിനെ മാറ്റി പുതിയ കുരങ്ങനെ കൂട്ടിൽ കേറ്റി.

ആ കുരങ്ങും കേറിയ പാടെ ഏണിയിൽ കയറി പഴം എടുക്കാൻ പോയി. തൊട്ടു മുൻപ് പുതുതായി വന്ന കുരങ്ങു ഉൾപ്പെടെ ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ കുരങ്ങുകളും വന്നു ഈ കുരങ്ങിനെ വലിച്ചിട്ടു ചവിട്ടി. തൊട്ടു മുൻപ് വന്ന കുരങ്ങിനെ ഇതൊരു ആചാരം ആണെന്ന് അറിയാം എങ്കിലും എന്തിനാണ് താൻ ഇത് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ഒരു പിടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇങ്ങിനെ ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ കുരങ്ങുകളെയും ഓരോന്നായി മാറ്റി ഗവേഷകർ അഞ്ച് പുതിയ കുരങ്ങുകളെ കൂട്ടിൽ കയറ്റി, ഏണിയിൽ കയറാൻ പാടില്ല എന്ന വിശ്വാസം ഉള്ള അഞ്ച് പുതിയ കുരങ്ങുകളുടെ കൂട്ടാത്തെ ഉണ്ടാക്കി എടുത്തു. എന്നിട്ട് തണുത്ത വെള്ളം ഒഴിക്കുന്ന പൈപ്പ് ഓഫ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ പിന്നീട് ഒരിക്കൽ പോലും ഒരു കുരങ്ങും ഏണിയിൽ പഴം എടുക്കാൻ കയറിയില്ല, കയറാൻ തുടങ്ങുന്ന കുരങ്ങുകളെ മറ്റുള്ള കുരങ്ങുകൾ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഈ പരീക്ഷണം പലരും പല സന്ദർഭങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെകിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ ആര് എവിടെ ആണ് ഇത് ചെയ്തത് എന്നതിന് വ്യക്തത ഇല്ല, ഒരു പക്ഷെ ഇതൊരു കഥ മാത്രം ആയിരിക്കാം. പക്ഷെ ഒരു സമൂഹത്തിൽ ദുരാചാരങ്ങൾ എങ്ങിനെ ഉണ്ടാവുന്നു എന്നും, പിന്നീട് വരുന്ന തലമുറ അത് എങ്ങിനെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നു എന്നും തെളിയിക്കാൻ പലരും ഈ പരീക്ഷണത്തെ കുറിച്ച് പറയാറുണ്ട്.

മനുഷ്യൻ ഒരു സാമൂഹ്യ ജീവിയാണ്. ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഒരു പക്ഷെ മനുഷ്യത്തെ പഴയ സമൂഹത്തിലെ ചില കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് തുടങ്ങി വച്ചത് ആയിരിക്കാം.

എന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ ക്രിസ്ത്യൻ / ഹിന്ദു കുടുംബങ്ങളിൽ മരണം നടന്നാൽ കണ്ണാക്ക് എന്നൊരു ആചാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. മരിച്ച ആളുടെ ഭാര്യയും മറ്റും മരണം അറിഞ്ഞു വരുന്ന ആളുകളെ നോക്കി എണ്ണി പെറുക്കി നിലവിളിക്കുന്ന ഒരു ആചാരം ആണിത്. ഈ മ യൗ എന്ന സിനിമയിൽ ഇത് കാണിക്കുന്നുണ്ട്. മരണം മൂലം ഉള്ള ദുഃഖം കരഞ്ഞു തീർക്കാൻ ആയി ഒരു പക്ഷെ ആരെങ്കിലും തുടങ്ങിയ ഒരു ആചാരം ആവാം ഇത്.

പക്ഷെ ഒരു സമൂഹം എന്ന നിലയിൽ പല ദുരാചാരങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും ഉണ്ട്, സതി, സംബന്ധം, ജാതി തുടങ്ങിയവ. പുതിയ അറിവുകളും ബോധ്യങ്ങളും വന്നു കഴിയുമ്പോൾ മാറ്റേണ്ട ആചാരങ്ങൾ ആണവ. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മളും മേൽപ്പറഞ്ഞ പരീക്ഷണത്തില് കുരങ്ങന്മാരും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാവില്ല.

ആചാരങ്ങൾ മാറ്റാൻ പറയുമ്പോൾ അതിനെ എതിർക്കുന്നതും മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതികരണം മാത്രം ആണ്. കാരണം നമ്മുടെ തലച്ചോർ ഇപ്പോഴുള്ള സ്ഥിതി തുടർന്ന് കൊണ്ട് പോവുന്നതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു യന്ത്രം ആണ്. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടാകാൻ ഇടയുള്ള അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ ആയി തലച്ചോർ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു മെക്കാനിസം ആണിത്. അതിന് പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്, മാറ്റത്തെ തലച്ചോർ എതിർക്കാൻ ഉള്ള ചില കാരണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നു.

എ) നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപെടുക. : പുതിയ ഒരാൾ അടുക്കളയിൽ കയറിയാൽ അടുക്കളയിൽ അതുവരെ സ്ഥിരം ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ആളുകൾക്ക് ഈ പറഞ്ഞത് മനസിലാവും. ചില അമ്മായിഅമ്മ മരുമകൾ വഴക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.

ബി) അനിശ്ചിതത്വം : പുതിയ ജോലിക്ക് പുതിയ ഓഫീസിൽ പോയാൽ കുറച്ച നാളത്തേക്ക് എന്ത് എവിടെ എങ്ങിനെ എന്നൊരു അനിശിതത്വം ഉണ്ടാവും, അതാണ് ചിലർക്കെങ്കിലും പുതിയ സ്ഥലത്തേക്കോ, ജോലിയിലോ പോകാൻ താല്പര്യം കുറയാൻ കാരണം.

സി) എല്ലാം വ്യത്യസ്തം ആയി കാണും

ഡി) തങ്ങളേക്കാൾ കേമന്മാർ പുതിയ സ്ഥലത്തു ഉണ്ടാവുമോ എന്ന ഭയം.

ഇ) അപകടം / പരാജയം ഉണ്ടാവാൻ ഉള്ള സാധ്യത.

മതങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങൾ മാത്രം അല്ല, ഓഫീസിലെ ചില മാറ്റങ്ങളും ആളുകൾ എതിർക്കാറുണ്ട് എന്ന് സൂക്ഷമം ആയി നിരീക്ഷിച്ചാൽ കാണാം. ആദ്യമൊക്കെ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ആളുകൾ പിന്നീട് ആ മാറ്റം ഉൾകൊള്ളും. ഉദാഹരണത്തിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഫേസ്ബുക് ന്യൂസ്ഫീഡ് ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ അതിനെതിരെ കുറെ ഏറെ പേർ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇന്ന് ന്യൂസ്ഫീഡ് ഇല്ലാത്ത ഫേസ്ബുക് ഓർക്കാനേ വയ്യ.

അപ്പോൾ ആചാരങ്ങൾ തുടരാനുള്ള ത്വര മനുഷ്യ സഹജം ആണ്, അത് പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി എടുക്കാൻ സമയം പിടിക്കും. പക്ഷെ ഒരിക്കൽ കൂടി പറയുന്നു :

പുതിയ അറിവുകളും ബോധ്യങ്ങളും വന്നു കഴിയുമ്പോൾ മാറ്റേണ്ട ആചാരങ്ങൾ മാറ്റിത്തന്നെ ആകണം, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മളും കുരങ്ങന്മാരും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാവില്ല.

രാജ്യം, രാജാവ്

Nazeer Hussain Kizhakkedathu

Yesterday at 8:59 AM · 

നിങ്ങൾ ഒരു രാജ്യത്ത് നിന്ന് വേറൊരു രാജ്യത്തേക്ക് നടന്നോ, സൈക്കിളിലോ മറ്റോ പോയിട്ടുണ്ടോ? ഞാൻ പോയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളും പല പ്രാവശ്യം പോയിട്ടുണ്ടാവണം. എങ്ങിനെ എന്ന് പറയുന്നതിന് മുൻപ് കുറച്ച് ചരിത്രം.

ഒരു രാജ്യം, രാജാവ് എന്നൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയാണ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ വരുന്നത്?

അലക്സാണ്ടറെയും, ചന്ദ്രഗുപത മൗര്യനെയും അശോകനെയും പോലുള്ളവരെ കുറിച്ച് സ്കൂളുകളിൽ പഠിച്ച നമ്മുടെ മനസിലെ സങ്കല്പം അനുസരിച്ച്, വളരെ വിസ്തൃതിയുള്ള ഒരു ഭരണപ്രദേശമായ രാജ്യം , വളരെ അധികാരമുള്ള, കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങളുടെ മേൽ ഭരണ സ്വാധീനമുള്ള ഭരണകർത്താവായ, വലിയ ഒരു കൊട്ടാരത്തിൽ സകല സുഖ സൗകര്യങ്ങളോടും കൂടി വാഴുന്ന ഒരു രാജാവ്, ഒരു നിയമസംഹിത, അത് നടപ്പിലാക്കാൻ പൊലീസ് , അന്യ രാജ്യക്കാർ ആക്രമിച്ചാൽ തിരിച്ചാക്രമിക്കാനും സുരക്ഷ ഒരുക്കാനും, ആയുധങ്ങളോട് കൂടിയ, അവ ഉപയോഗിക്കാൻ പരിശീലനം നേടിയ ഒരു വലിയ സൈന്യം, നികുതി വ്യവസ്ഥകൾ, ഖജനാവ്, നയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ മന്ത്രിമാർ എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു വലിയ സെറ്റപ്പ് ആണ്. മാത്രമല്ല രാജ്യത്തിൽ ഉൽപാദനത്തിന് കാർഷിക, വ്യവസായിക, നിർമാണ മേഖലകൾ ഉണ്ടാവും.

പക്ഷെ സിറ്റി സ്റ്റേറ്റ്സ് അഥവാ നാട്ടു രാജ്യങ്ങൾ എന്നൊരു സാധനം സാമൂഹിക ശാസ്ത്രത്തിൽ ഉണ്ട്. പണ്ടുകാലത്ത് നായാടി നടന്ന മനുഷ്യൻ കാർഷിക വിപ്ലവത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഒരു സ്ഥലത്ത്, മിക്കവാറും ഒരു നദീതീരത്ത്, കൃഷിയും ആയി ഒതുങ്ങി കൂടിയ ആദ്യ നാളുകളിൽ, ഒരു ചെറിയ നഗരത്തിലെ ജനങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ അവരുടേതായ, മിക്കവാറും കൃഷിക്ക് വേണ്ടി ഉള്ള പ്രകൃതി ശക്തികളെ ആരാധിക്കുന്ന ദൈവങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി, ഒരു ചെറിയ ക്ഷേത്രവും, മിച്ചം വന്ന കാർഷിക വിഭവങ്ങൾ കൈമാറ്റം ചെയ്യാൻ രാജാവ് ഇറക്കുന്ന നാണയങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ ബാർട്ടർ സമ്പ്രദായവും കാണും . ക്ഷേത്രം നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകുന്ന, രാജാവിന് ദൈവത്തിന്റെ പരിവേഷം നൽകുന്ന പുരോഹിതർ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഉള്ള വളരെ ചെറിയ, ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു ജനസമൂഹത്തെ ആണ് അന്ന് രാജ്യം എന്ന് വിളിച്ചു പോന്നത്. മെസോപ്പൊട്ടാമിയയിലെ സുമേറിയൻ നഗരമായ ഉർ , ബാബിലോൺ, ഈജിപ്തിലെ മെംഫിസ്, മായൻ നഗരമായ ചിച്ചെൻ ഇത്‍സാ എന്നിവ പഴയ നഗര രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരങ്ങളാണ്‌. ആധുനിക ലോകത്ത് വത്തിക്കാൻ, മൊണാക്കോ എന്നിവ ഉദാഹരങ്ങളായി പറയാം.

വലിയ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ നിലവിൽ വന്നപ്പോൾ പക്ഷെ ഈ സിറ്റി സ്റ്റേറ്റുകൾ അഥവാ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമായി. അവയെല്ലാം വലിയ പടയോട്ടങ്ങളിൽ തകർന്ന് വലിയ രാജ്യങ്ങളുടെ ഭാഗമായി.

കേരളത്തിൽ പക്ഷെ കഥ തിരിച്ചായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ ചേര രാജാക്കന്മാരുടെ കുലശേഖര സാമ്രാജ്യത്തിൽ താരതമ്യേന ഒരു "രാജ്യമായിരുന്ന" കേരളം, കുലശേഖര സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തിന് ശേഷം പല ചെറു നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ ആയി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ ചെറിയ കേരളം പെരുമ്പടപ്പ് സ്വരൂപം, ആറ്റിങ്ങൽ സ്വരൂപം, കരുനാഗപ്പള്ളി സ്വരൂപം, കായംകുളം രാജവംശം, പൂഞ്ഞാർ രാജവംശം , ഇടപ്പളി സ്വരൂപം കൊടുങ്ങലൂർ രാജവംശം, വള്ളുവനാട്, കോട്ടയം ( ഇപ്പോഴുള്ള കോട്ടയം നഗരമല്ല, പഴശ്ശിയും ആയി ബന്ധപ്പെട്ട തലശ്ശേരിക്കടുത്തുള്ള കോട്ടയം), അറയ്ക്കൽ രാജവംശം തുടങ്ങി മുപ്പത്തി രണ്ടോളം നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ ആയി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ നീളത്തെ (580 km) 32 കൊണ്ട് ഹരിച്ചാൽ, ഈ ഓരോ "രാജ്യത്തിന്റെയും" രാജ്യത്തിൻറെ നീളം തെക്കുവടക്കായിട്ട് ഏകദ്ദേശം 18 കിലോമീറ്റർ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. ഇതിൽ തന്നെ അമ്പലപ്പുഴ , ഇടപ്പള്ളി , പൂഞ്ഞാർ, പന്തളം തുടങ്ങി ഒരു സൈക്കിളിൽ ഒരു അറ്റത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരറ്റത്തേക്ക് പോയി വരാവുന്ന രാജ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അരൂരിൽ ബസിറങ്ങി പള്ളുരുത്തിയിലേക്ക് നടന്നു വന്നാലോ, വൈപ്പിനിൽ നിന്ന് കൊടുങ്ങലൂരിലേക്ക് ബോട്ടിന് പോയാലോ എല്ലാം നിങ്ങൾ ഒരു രാജ്യത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് ആണ് പോകുന്നത്. പല കുറ്റവാളികളും തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്ന് കായൽ നീന്തി കൊച്ചിയിൽ എത്തിയാൽ പിന്നെ തിരുവിതാംകൂർ പൊലീസിന് അയാളെ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല. വൈപ്പിനിൽ നിന്ന് കായൽ നീന്തി കൊടുങ്ങലൂരിൽ (മലബാറിൽ) എത്തിയാലും സ്ഥിതി അത് തന്നെ. എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ സാമിന്റെ വീടിന്റെ അടുത്ത് ഇങ്ങിനെ ഒരു അതിരു കല്ല് അവൻ എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരു വശത്തു കൊ എന്നും മറുവശത്തു തി എന്നും കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്. കൊച്ചിയും തിരുവിതാംകൂറും തമ്മിൽ ഉള്ള അതിരായിരുന്നു അത്.

ഈ "രാജ്യങ്ങളിലെ" "രാജാക്കന്മാരെയും" കൊട്ടാരങ്ങളെയും സൈന്യങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ചരിത്രം നോക്കുന്നത് നല്ല രസകരമായ സംഗതിയാണ്.

പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നായർ പടയാളികളുടെ കൂടെ കൊച്ചി രാജാവ് എഴുന്നള്ളുന്ന ഒരു പോർട്ടുഗീസ് പെയിന്റിംഗ് പ്രകാരം, വെറും മുണ്ട് മാത്രമാണ് കുന്തം പിടിച്ച് ആനപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ വേഷം. ഊരിയ വാളും പരിചയും ഉള്ള പ്രധാന നായർ പടയാളി ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് കോണകം മാത്രമാണ്. മറ്റുള്ള നായർ പടയാളികളും വെറും കോണകം മാത്രം, കൈയിൽ കുന്തങ്ങൾ ഉണ്ട്. നമ്മൾ ചില പെയിന്റിങ്ങുകളിൽ കാണുന്ന പോലെ സിൽക്ക് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച ആളുകൾ ആയിരുന്നില്ല അന്നത്തെ രാജാക്കന്മാർ. നല്ല വസ്ത്രധാരണം എല്ലാം യൂറോപ്യൻ അധിനിവേശത്തിന് ശേഷം പിന്നീട് വന്നതാണ്. അതിനും മുൻപ് വെറും പരുത്ത കോട്ടൺ മുണ്ടും കോണകവും മറ്റുമായിരുന്നു ഇവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ.

ഇവരുടെ "കൊട്ടാരങ്ങൾ" പ്രധാനമായും മുള , ചെളി എന്നിവ കൊണ്ട് നിർമിച്ച്, ഓല മേഞ്ഞവ ആയിരുന്നു. പന്തളം കൊട്ടാരത്തിന്റെ പഴയ ഭാഗങ്ങൾ നോക്കിയാൽ ഇത് മനസിലാവും. (Mud, bamboo, stone and wood are the mostly used construction components in the old structures). കേരളത്തിൽ നല്ലൊരു കൊട്ടാരം ആദ്യമായി വരുന്നത് 1555 ൽ മട്ടാഞ്ചേരിയിൽ കൊച്ചി രാജാവിന് ഡച്ചുകാർ മട്ടാഞ്ചേരി കൊട്ടാരം പണിതു കൊടുത്തപ്പോഴാണ്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ കൊട്ടാരം പണിയാൻ അറിയാവുന്നവർ ആരും അന്ന് കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ നിന്ന് പണിക്കാരെ കൊണ്ടുവന്ന പദമനാഭപുരം കൊട്ടാരം പണിയുന്നത് 1601 ലാണ്, 1750 ലോ മറ്റോ പുതുക്കിപ്പണിത കൊട്ടാരമാണ് ഇപ്പോഴുള്ളത്.

കേരളത്തിലെ രാജാക്കന്മാർ ഇങ്ങിനെ ദരിദ്രനാരായണമാർ ആയിരിക്കാൻ പ്രധാന കാരണം ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥത അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്. ഒരു രാജ്യത്തിൽ നാടുവാഴികൾ, ദേശവാഴികൾ എന്നിങ്ങനെ പല കൂട്ടങ്ങളുടെ ഏകോപന ചുമതല മാത്രമായിരുന്നു പല രാജാക്കന്മാർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഭൂമി എല്ലാം നമ്പൂതിരിമാരുടെ ബ്രഹ്മസ്വമോ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായ ദേവസ്വമോ ആയിരുന്നു. കൃഷി ചെയ്തിരുന്ന "താഴ്ന്ന" ജാതിക്കാരുടെ മേൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ പല തരത്തിൽ ഉള്ള നികുതികൾ ആയിരുന്നു രാജാക്കന്മാരുടെ പ്രധാന വരുമാനമാർഗം. അവ പിരിക്കാൻ നായർ പടയാളികൾക്കായിരുന്നു അവകാശം. ഭൂമിക്ക് ഉടമസ്ഥ അവകാശം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട്, ഭൂനികുതി എന്നൊരു സംഭവം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ കച്ചവടക്കാരിൽ നിന്ന് പത്ത് ശതമാനം കരം പിരിച്ചിരുന്നു.

കുരുമുളകിന്റെയും മറ്റും വിദേശത്തേക്കുള്ള കയറ്റുമതി ആയിരുന്നു മറ്റൊരു പ്രധാന വരുമാനം. പക്ഷെ കുരുമുളകും മറ്റും സ്വാഭാവിക്കായി വരുന്ന ചെടികളിൽ നിന്ന് വിളവെടുക്കുന്നത് അല്ലാതെ ഒരു കൃഷി ആയി അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല നെൽകൃഷിയും നാമമാത്രം ആയിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഭൂപ്രദേശവും മറ്റും ഇന്നത്തെ നിലയിൽ ആയിട്ട് വളരെ വർഷങ്ങൾ ആയിട്ടില്ല. കൊടുങ്ങലൂർ നിന്ന് പുറക്കാട് വരെ കപ്പലിന് പോകാൻ തക്ക ആഴത്തിലും വീതിയിലും ഒരു പുഴ ഉണ്ടായിരുന്നു. പുറക്കാട് തുറമുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു. വൈപ്പിൻ പോലുള്ള ദ്വീപുകൾ ഉണ്ടായത് തന്നെ 14 ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാത്രമാണ്. കടലിനോട് അടുത്തുള്ള സ്ഥലങ്ങളും കുട്ടനാടും എല്ലാം കൃഷിയോഗ്യമായി വന്നത് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ മാത്രം ആയിരുന്നിരിക്കണം. കരമാർഗം സഞ്ചരിക്കാൻ നല്ല പാതകൾ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാളവണ്ടികൾ പോകുന്ന വഴികളും മറ്റുമായിരുന്നു അന്നത്തെ പ്രധാന ഹൈവേകൾ. ജലപാത ആയിരുന്നു പ്രധാന സഞ്ചാരമാർഗം.

ഇവരുടെ സൈന്യം ഇതിലേറെ തമാശയാണ്. നായർ "പടയാളികൾ" ആണ് പ്രധാന സൈന്യക്കാർ. ജന്മ ഉദ്ദേശം തന്നെ യുദ്ധമാണ്, പക്ഷെ ഇവരുടെ യുദ്ധം നമ്മൾ കരുതുന്ന പോലത്തെ യുദ്ധം അല്ല. നേരത്തെ പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച ഒരിടത്ത് രണ്ടു പക്ഷത്തും ഉള്ള നൂറു കണക്കിന് നായന്മാർ വന്നു വാളും പരിചയും കൊണ്ട് കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾ നടത്തുന്ന ഒരു തരം മാമാങ്കമോ കൂട്ടത്തല്ലോ ആണ് ഇവരുടെ യുദ്ധം.യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന രണ്ടു ഭാഗത്തുള്ളവരും ഈ "യുദ്ധം" തുടങ്ങുന്ന വരെ ഒന്നിച്ചിരുന്ന് വെടി പറയുകയും ഊണ് കഴിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. രണ്ടോ മൂന്നോ ആളുകൾ പരിക്ക് പറ്റി വീണാൽ അന്നത്തെ യുദ്ധം അവസാനിക്കും. ഇരുപത് പേർ മരിക്കുന്ന യുദ്ധം ഒക്കെ അന്നത്തെ ആഴ്ചകൾ എടുക്കുന്ന മഹാ യുദ്ധങ്ങൾ ആയിരുന്നു. ആനകളെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു, കുതിരപട്ടാളം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇപ്പോൾ കാണുന്ന ചില ഗൂർഖകളെ പോലെ ഉള്ള ആളുകൾ ആയിരുന്നു നായർ പട്ടാളക്കാർ. കച്ചവടക്കാർക്ക് അവരുടെ സേവനം പണം നൽകി ആവശ്യപ്പെടാം. അവർ വാളും പരിചയും ആയി കച്ചവടക്കാരുടെ കൂടെ പോകും. നായന്മാർക്ക് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരെ കൊല്ലാൻ രാജാവ് അനുവാദം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ആദ്യത്തെ കൊലപാതകത്തിന് ഒരു ചെറിയ പിഴ മാത്രം ആണ് ശിക്ഷ എങ്കിൽ, രണ്ടാമത് മുതൽ അതുമില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ മറ്റുള്ള ജാതിക്കാർക്ക് ഇവരെ പേടിയായിരുന്നു.

ഈ രാജാക്കന്മാരും സൈന്യവും എല്ലാമാണ് ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്ര ഗതി തന്നെ മാറ്റിയ യൂറോപ്പ്യൻ അധിനിവേശത്തിന് വഴി വച്ച് കൊടുത്തത്. കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി കൊച്ചി രാജാവിനെ ആക്രമിച്ചതും മറ്റും പോർച്ചുഗീസുകാരും ഡച്ചുകാരും നടത്തിയ നിഴൽ യുദ്ധങ്ങൾ ആയിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് ഇന്ന് കാണാൻ കഴിയും. അവർക്ക് കോട്ടകൾ ഉണ്ടാക്കാനും ഫാക്ടറികൾ സ്ഥാപിക്കാനും മറ്റും ഈ "രാജാക്കന്മാരുടെയും" "സൈന്യങ്ങളുടെയും" കഴിവുകേടുകൾ നിമിത്തമായി. ടിപ്പുവിന്റെയും വിദേശികളുടെയും പീരങ്കികൾക്കും തോക്കുകൾക്കും മുൻപിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ നായന്മാരുടെ മാമാങ്കം മതിയാകുമായിരുന്നില്ല.

ഇവരുടെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയും അതിപഴഞ്ചൻ ആയിരുന്നു. തറക്കൂട്ടങ്ങൾ ആയിരുന്നു വിചാരണയും ശിക്ഷയും നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നത്. നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കാൻ മുതലകൾ നിറഞ്ഞ പുഴ നീന്തി കടക്കുന്ന ജല പരീക്ഷ, വിഷസർപ്പത്തെ ഇട്ട കുടത്തിൽ കയ്യിടുന്ന വിഷ പരീക്ഷ, തിളച്ച നെയ്യിൽ കൈ മുക്കുന്ന അന്ഗ്നിപരീക്ഷ തുടങ്ങിയ വളരെ "ശാസ്ത്രീയമായ" വിചാരണകൾ ആയിരുന്നു നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.

ശിക്ഷകൾ താഴെ പറയുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു.

ബ്രാഹ്മണർ കൊലപാതകം നടത്തിയാലും, മേൽജാതിക്കാർ ജാതി വിരുദ്ധം ആയി കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്താലും ജാതി ഭ്രഷ്ട് മാത്രം. നായർ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരനെ കൊന്നാൽ, പിഴ മാത്രം. പക്ഷെ മറ്റുള്ള ജാതിക്കാർ കുറ്റം ചെയ്‌താൽ ചെറിയ കുറ്റങ്ങൾക്ക് മൂക്ക്, ചെവി, നാക്ക് എന്നിവ ഛേദിച്ചു കളയും. വലിയ കുറ്റങ്ങൾക്ക് രണ്ടു കാലും രണ്ടാനകളും ആയി ബന്ധിപ്പിച്ച് ആ രണ്ടാനകളെയും രണ്ടു ദിശകളിലേക്ക് നടത്തി ആനക്കാലിൽ കെട്ടി വലിപ്പിക്കുക എന്ന ശിക്ഷാവിധി നടപ്പിലാക്കും. ജീവനോടെ മനുഷ്യനെ വലിച്ചു കീറും എന്ന് ചുരുക്കം. ഒരു നായരുടെ പറമ്പിൽ നിന്ന് മൂന്ന് തേങ്ങാ മോഷ്ടിച്ചതിന് ചാന്നാർ ജാതിയിൽ പെട്ട ഒരാളെ മൂന്ന് തേങ്ങയും കഴുത്തിൽ കെട്ടിയിട്ട് തൂക്കിലേറ്റിയത് അന്നത്തെ ആളുകളുടെ വിവരണങ്ങളിൽ ഉണ്ട്. മറ്റൊന്ന് കുറ്റവാളികളുടെ ആസനത്തിലൂടെ ഒരു ഇരുമ്പ് പാര കയറ്റി, തോളിലൂടെ പുറത്തെടുത്ത്, വെള്ളം കൊടുക്കാതെ പൊതു പ്രദർശനത്തിന് വച്ച് ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊള്ളുന്ന ഏർപ്പാടായിരുന്നു. ഇതൊന്നും പക്ഷെ "ഉയർന്ന" ജാതിക്കാർക്ക് ബാധകം ആയിരുന്നില്ല.

കന്നുകാലികളെയോ യന്ത്രങ്ങളെയോ കാർഷിക വൃത്തിക്ക് ഉപയോഗിക്കാത്തത് മൂലം കേരളത്തിലെ കാർഷിക രംഗം ഈ രാജാക്കന്മാരുടെ കീഴിൽ ഏറ്റവും മോശമായ സ്ഥിതിയിൽ ആയിരുന്നു. താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരുടെ തോളിൽ കലപ്പ വച്ച് കൃഷിയിടം ഒരുക്കുന്ന പ്രക്രിയ ഒട്ടും കാര്യക്ഷമം ഇല്ലാത്തതായിരുന്നു. ഇങ്ങിനെ കാളയെ പോലെ പണിയെടുക്കുന്ന ആളുകളെ തല്ലാനും കൊല്ലാനും ഉള്ള അവകാശത്തോടെ കച്ചവടം ചെയ്യാൻ മേൽജാതിക്കാരായ ഉടമസ്ഥർക്ക് അവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്ന് ഈ രാജാക്കന്മാർക്ക് വേണ്ടി വാദിക്കുന്ന ചില "താഴ്ന്ന" ജാതിക്കാർ അറിയേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. ഈ രാജാക്കമാരുടെ രാജഭരണത്തിൽ "താഴ്ന്ന" ജാതിക്കാർക്ക് വീട് വയ്ക്കുവാൻ അനുവാദം ഇല്ലായിരുന്നു. ഓല മേയാൻ പോലും അനുവാദം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് പട്ടികൂടുകളേക്കാൾ ശോചനീയം എന്നാണ് 1820 ൽ വാർഡും കോണറും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. ചാളകൾ എന്നാണ് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരുടെ കുടിലുകളെ വിളിച്ചിരുന്നത്.

മാറ് മറയ്ക്കാനും, മുട്ടിന് കീഴെ മുണ്ടുടുക്കാനും, കല്ല് മാല അല്ലാതെ വേറെ ആഭരങ്ങൾ ധരിക്കാനും ഒന്നും അനുവാദം ഇല്ലായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾ മുല വളരുന്ന കാലം മുതൽ മുലയുടെ വലിപ്പം അനുസരിച്ച് നികുതി കൊടുക്കണം. ആണുങ്ങൾ തലക്കരവും (കഴുത്തിന് മീതെ തല ഇരിക്കാൻ...) തുടങ്ങി എണിക്കരം, വലക്കരം, വണ്ടിക്കരം , ഏഴ ,കോഴ, തപ്പ് ,പിഴ, പുരുഷാന്തരം, ദത്തുകാഴ്ച , പൊന്നരിപ്പ്, അടിമപ്പണം എന്നിവയെല്ലാം അന്നുണ്ടായിരുന്ന നികുതികളാണ്.

ഇങ്ങിനെ സ്വരുക്കൂട്ടിയ നികുതികളും മാറ്റ് രാജ്യക്കാരും ആയി നടത്തിയ കുരുമുളക് കച്ചവടത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ സമ്പാദ്യവും സൂക്ഷിക്കാൻ പക്ഷെ ഖജനാവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആയിരുന്നു അന്നത്തെ ഖജനാവ്. രാജാക്കന്മാർ പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്ത് കീഴ്പെടുത്തിയാൽ ക്ഷേത്രം ആക്രമിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് ഓരോ രാജാവും തങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യങ്ങൾ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ സൂക്ഷിച്ചു. അവർക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പോയി എടുക്കാമല്ലോ.

പദമനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രം ഉൾപ്പെടെ കേരളത്തിലെ പല ക്ഷേത്രങ്ങളിലും സമ്പത്ത് കുമിഞ്ഞു കൂടിയത് ഇത് കൊണ്ടാണ്. പദ്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ സുപ്രീം കോടതി കേസ് തുടങ്ങാൻ കാരണം തന്നെ രാജാവ് നിലവറയിൽ വേറെ ആളുകളുടെ കൂടെ അല്ലാതെ കയറുന്നു എന്ന ആരോപണത്തിൽ നിന്നാണ്. അവിടെ എന്താണ് ഉള്ളത് എന്ന് കണക്ക് എടുത്തു വയ്ക്കണം എന്ന് കോടതി പറയാൻ കാരണവും ഇത് തന്നെ. അയ്യപ്പൻറെ തിരുവാഭരണങ്ങൾ പലതും ഇതിനകം നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ അത്ഭുതം തോന്നാതിരുന്നതും ഇതേ കാരണം കൊണ്ടാണ്.

ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയിട്ടും രാജാവിനോടുള്ള കൂർ കൊണ്ട് നടക്കുന്നവർ അവരുടെ ഇങ്ങിനെ ഉള്ള ചരിത്രം കൂടി അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നല്ലതാണു. മാലിക് കുഫുറിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ തോറ്റ് ഓടിയ പാണ്ട്യ രാജവംശത്തിലെ ഒരു ശാഖ തിരുനെൽവേലിയിൽ വള്ളിയൂര് വന്നു, അവിടെ വീണ്ടും ആക്രമണം ഉണ്ടായപ്പോൾ, തമിഴ്‌നാട്ടിലെ തെങ്കാശിയിൽ വന്നു തമ്പടിച്ചു. പിന്നീട് തിരുമലൈ നയിക്കരുടെ ആക്രമണം പേടിച്ച് പുളിയൻകുടി, അച്ചൻകോവിൽ, ആര്യങ്കാവ് കുളത്തൂപ്പുഴ വഴി പന്തളത്തു വന്ന് പെട്ടവരാണ് ഇന്നത്തെ പന്തളം "രാജവംശം". ഇവരുടെ രാജ്യം കൈപ്പുഴ തമ്പാൻ എന്നൊരു ഭൂപ്രഭു നൽകിയ ഭൂമിയാണ്. അച്ചന്കോവിലിലും ആര്യങ്കാവിലും എല്ലാം പ്രധാന അയ്യപ്പ ക്ഷേത്രങ്ങൾ വരാനുള്ള കാരണം ഇവർ വന്ന വഴികൾ ആണിതെല്ലാം എന്നതാണ്. പിന്നീട് ടിപ്പുവിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണത്തിന് വേണ്ടി ശബരിമലയിലെ വരുമാനവും ക്ഷേത്രവും തന്നെ തിരുവിതാംകൂറിനു നൽകിയ രാജാക്കന്മാരാണ് ശബരിമല ഇന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ നടക്കുന്നത്.

നമ്മൾ സ്കൂളിൽ പഠിച്ച പല ചരിത്രങ്ങളും രാജാക്കന്മാർ എങ്ങിനെ ജീവിച്ചു മരിച്ചു എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. അത് മാറ്റി അന്നത്തെ സാധാരണ ജനങ്ങൾ എങ്ങിനെ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്ന് പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ അന്ന് തീരും രാജാക്കന്മാരോടുള്ള നമ്മുടെ പ്രേമം.

ചില ആനകളെ ചങ്ങല മരത്തിൽ കെട്ടാതെ ചെവിയിൽ ഒരു തോട്ടി മാത്രം വച്ച് പാപ്പാന്മാർ ചായ കുടിക്കാൻ പോകുന്ന കാണാം. ആനകൾ ചങ്ങല മരത്തിൽ കെട്ടിയതാണ് എന്ന ബോധ്യത്തിൽ അനങ്ങാതെ നിൽക്കും. രാജഭരണത്തോടുള്ള വിധേയത്വം ഒരു തരം ചങ്ങലയാണ്. ജനാതിപത്യം വന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നമ്മൾ പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ ചങ്ങല. പക്ഷെ ചിലർക്കെങ്കിലും ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ ചങ്ങല കെട്ടി തന്നെ ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്. മുന്നോട്ട് നടന്നാൽ മാത്രമേ ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിച്ച കാര്യം അവർ മനസിലാക്കുകയുള്ളൂ.

Ref: ജാതിവ്യവസ്ഥിതിയും കേരള ചരിത്രവും : പി കെ ബാലകൃഷ്ണൻ

കാമുകിയുടെ കണ്ണുകൾ

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208247646500839

2017 March 8 ·

"നീയെന്താണ് എപ്പോഴും എന്റെ മുലകളിൽ നോക്കുന്നത്?"

ചോദ്യം കരോലിന്റേതാണ്. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപതിൽ സ്വീഡനിലെ സ്റ്റോക്ക് ഹോമിൽ ഒരു പ്രോജെക്ടിന് പോയതായിരുന്നു ഞാൻ. പത്തു വരെ ബോയ്സ് ഒൺലി ഹൈ സ്കൂളിലും, എറണാകുളത്തു ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരേ ഒരു ബോയ്സ് ഒൺലി കോളേജ് ആയ സെയിന്റ് ആൽബർട്സിലും പഠിച്ച എനിക്ക് പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടാൽ തൊണ്ട വരണ്ടു പോകുന്ന ഒരു അസുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു :). അന്ന് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഒരേ പ്രായത്തിലെ ആൺകുട്ടികളും പെൺകുട്ടികളും സംസാരിക്കുന്നതു അപൂർവവും, അച്ഛനമ്മമാരുടെ മുന്പിലല്ലാതെ മിണ്ടിയാൽ കുറ്റവും ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾ വൈകുന്നേരം പള്ളുരുത്തി വെളി മൈതാനത്തിന് ഇരുന്നു പെൺകുട്ടികളെ കുറിച്ച് വീരവാദങ്ങൾ മുഴക്കുമെങ്കിലും നേരെ ചൊവ്വേ പെണ്ണുങ്ങളോട് സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളവർ ചുരുക്കം ആയിരുന്നു.അങ്ങിനെ ഉള്ള ഞാൻ സ്വീഡനിൽ ഒരു വെള്ളക്കാരി പെണ്ണിന്റെ ഈ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ പകച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ.

കല്യാണത്തിന് മുൻപ് ഏതു പെണ്ണിനെ കണ്ടാലും ഒന്ന് ലൈൻ അടിച്ചു കളയാം എന്ന ചിന്തയും ആയി നടന്ന ഞാൻ ഡേറ്റിംഗ്.കോം എന്ന സൈറ്റ് വഴി ആണ് കരോലിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ആദ്യം സുഹൃത്തായും പിന്നീട് കാമുകിയും ആക്കി ഒരു വെള്ളക്കാരി പെൺകുട്ടിയുമായി കിടക്ക പങ്കിടുന്നത് വരെ മലർപ്പൊടിക്കാരന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ കരോളിന്റെ ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് വന്നത് മുതൽ ഞാൻ കാണാൻ തുടങ്ങിയതാണ്.

ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്കും ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കാൻ വലിയ പിടി ഇല്ലായിരുന്നു എന്നത് മാത്രം ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഒരേ ഒരേ പൊതുവായ കാര്യം. സ്റ്റോക്ക് ഹോം ട്രയിൻ സ്റ്റേഷനിൽ വച്ചാണ് ഞങ്ങൾ ആദ്യം കണ്ടു മുട്ടിയത്. നഗരത്തിനു പുറത്തു ഒരു മണിക്കൂർ ദൂരെ ആയിരുന്നു അവളുടെ വീട്. സ്റ്റേഷനിൽ ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇന്ത്യക്കാരൻ ഞാൻ ആയതു കൊണ്ട് അവൾക്കു ആളെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്റെ കാര്യം അങ്ങിനെ അല്ലല്ലോ. ട്രെയിൻ ഇറങ്ങി വന്ന വലിയ മാറിടം ഉള്ള,അത് കുറച്ചു പുറത്തു കാണിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഉടുപ്പിട്ട ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ വായിൽ നോക്കി ഇരുന്ന എന്നെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തന്നെ വന്നു "ഞാൻ കരോലിന" എന്ന് പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ലഡു പൊട്ടി.
ഹസ്തദാനത്തിനു കയ്യും നീട്ടി ചെന്ന എന്നെ രണ്ടു കവിളിലും ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ആണ് അവൾ പരിചയപ്പെട്ടത്. കുളിരു കോരി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. ഒരു വെള്ളക്കാരി ഉമ്മ വയ്ക്കുക; ജീവിതം സഫലമായി. നിറഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ അമർത്തി ഒരു കെട്ടിപ്പിടുത്തം. മദാമ്മമാർ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയാൽ ദൈവമേ....

പിന്നീടുള്ള മൂന്നു മാസം കൊണ്ട് എന്റെ ജീവിതം വഴി തിരിച്ചു വിട്ട അവളെ ആദ്യം കണ്ടത് അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തെയും ഭക്ഷണത്തെയും ഇഷ്ടപെട്ട അവളെ ഞാൻ സ്റ്റോക്ക് ഹോമിൽ ഉള്ള ഇന്ത്യൻ റെസ്റ്റാറ്റാന്റിൽ കൊണ്ട് പോയി. എല്ലാ വാരാന്ത്യങ്ങളിലും ഞങ്ങൾ കണ്ടു. അവളുടെ ആദ്യത്തെ കാമുകനെ പറ്റി അവൾ വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു. ഹാരി എന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ യുവാവ്. ചെറുപ്പത്തിൽ കാലുകൾ തളർന്നു പോകുന്ന രോഗം വന്ന ഹാരിയെ വീൽ ചെയറിൽ കരോളിൻ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ കാണിച്ചു തന്നു. രണ്ടു വര്ഷം മുൻപ് രോഗത്തിനു കീഴ്പെട്ടു ഹാരി മരിച്ച വിവരം പറഞ്ഞപ്പ്പോൾ അവളുടെ നീല കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു. നന്നായി വരക്കുമായിരുന്ന അവളുടെ ചിത്രങ്ങൾ എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നു, അതെല്ലാം ഒരു വെബ്‌സൈറ്റിൽ ഞങ്ങൾ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ സഹായിച്ചു.

ജൂൺ രണ്ടാം വാരം സ്റ്റോക്ക് ഹോമിൽ നടക്കുന്ന വാട്ടർ ഫെസ്റ്റിവലിൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ് പോയത്. ഏതോ റോക്ക് ബാൻഡിന്റെ പാട്ടു കേട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക്, കുറച്ചു പ്രായം ആയ ദന്പതിമാർ നടന്നു വന്നു. അവരെ കണ്ടപ്പോഴേക്കും അവൾ എഴുന്നേറ്റു, കൂടെ ഞാനും. അവരോടു കുറച്ചു സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം അവൾ അവരെ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.
"ഇത് എന്റെ ബയോളജിക്കൽ അച്ഛൻ ആണ്, അത് രണ്ടാനമ്മയും....."

നാട്ടിൽ നിന്നും ആദ്യമായി പുറത്തു ഒരു രാജ്യത്തു വന്ന എനിക്ക് ഇങ്ങിനെ ഉള്ള പരിചയപ്പെടുത്തൽ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവഭേദവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് അവൾ ജനിച്ചതിനു ശേഷം പിരിയാൻ തീരുമാനിച്ച അവളുടെ മാതാപിതാക്കളെ കുറിച്ചും അമ്മയുടെ പുതിയ ഭർത്താവ് അവളെ സ്വന്തം മകളെ പോലെ നോക്കുന്നതിനെ കുറിചെല്ലാം അവൾ പറഞ്ഞു.
അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം എന്റെ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വാട്ടർ ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ വന്നപ്പോൾ ആണ് അവൾ ആ ചോദ്യം എന്നോട് ചോദിച്ചത്.

"നീ എന്ത് കൊണ്ടാണ് ഇപ്പോഴും എന്റെ മുലകളിൽ നോക്കുന്നത്? നീ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കൂ, അവിടെ അല്ലേ എന്നെ കാണുന്നത്? നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ എന്റെ മാറ് തുറന്നു കാണിച്ചു തരാം, ഇതിൽ കാണാൻ അത്ര മാത്രം ഒന്നുമില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ ഉടുപ്പിന്റെ സിപ് തുറക്കാൻ തുടങ്ങി..

ലജ്ജ കൊണ്ട് എന്റെ തല കുനിഞ്ഞു പോയി. അപ്പോഴേക്കും കെട്ടിപിടുത്തവും, കവിളിലെ ഉമ്മ വയ്‌ക്കലെല്ലാം സ്വീഡനിലെ പൊതു രീതികൾ ആണെന്നും ലൈംഗികതയും ആയി ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലെന്നും എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആയിരുന്നു.

അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു എന്നെ ക്ഷണിച്ച അന്നു തന്നെ ആണ് എന്റെ പ്രൊജക്റ്റ് അവസാനിച്ചു എനിക്ക് തിരിച്ചു നാട്ടിലേക്കു പോകാൻ ടിക്കറ്റ് ശരി ആയതു. എയർപോർട്ടിൽ യാത്ര അയക്കാൻ വന്ന അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞ:

"ഒരിക്കൽ നിനക്ക് ഒരു ഇന്ത്യൻ കാമുകി ഉണ്ടാവും. അന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കുക. പെൺകുട്ടികളുടെ ആത്മാവിലേക്കുള്ള വാതിൽ അവരുടെ കണ്ണുകളാണ്"

തിരിച്ചു നാട്ടിൽ വന്നത് ഒരു പുതിയ ഞാൻ ആണ്. പെൺ ശരീരത്തിന് അകത്തുള്ള ആത്മാവിലേക്ക് നോക്കാനുള്ള വിദ്യ ഇത്ര ലളിതമാണെന്ന് പറഞ്ഞു തന്ന കരോലിനു നന്ദി പറഞ്ഞ് കൊണ്ട്. ഇതെല്ലം നമ്മുടെ എല്ലാ ആൺകുട്ടികൾക്കും ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊടുത്തെങ്കിൽ.....
എല്ലാവർക്കും ലോക സ്ത്രീ ദിന ആശംസകൾ.

ഗോലി കളി

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208293230040399

2017 March 12

"ബാപ്പ കണക്കു എന്ത് വരെ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്?..."
നാലാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന ഹാരിസ് ഏതോ കണക്കു ഹോംവർക് ചെയ്യുമ്പോൾ ചോദിച്ചു.
"ഞാൻ ഡിഗ്രി സെക്കന്റ് പാർട്ട് കണക്കായിരുന്നു, കാൽക്കുലസ് ഒക്കെ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് ...."
"എന്നാൽ ഒരു കണക്കു ചെയ്യാൻ എന്നെ സഹായിക്കാമോ? "
"തീർച്ചയായും.."
"മൂന്നു പേര് ഒരു കളി കളിക്കുകയാണ്. മൂന്നു പേരുടെ കയ്യിലും കളിയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഗോലികൾ ഉണ്ട്* . കളിയുടെ നിയമം അനുസരിച്ചു ഒരു റൌണ്ട് ഒരാൾ ജയിക്കുന്പോൾ അയാളുടെ കയ്യിൽ ആ റൌണ്ട് തുടങ്ങുന്പോൾ എത്ര ഗോലികൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ അത്രയും ഗോലികൾ മറ്റു രണ്ടു പേരും ജയിച്ചവന് കൊടുക്കണം. ഉദാഹരണത്തിന്, എന്റെ കയ്യിൽ റൌണ്ട് തുടങ്ങുന്പോൾ പത്തു ഗോലിയും , ബാപ്പയുടെ കയ്യിൽ ഇരുപതും, നിതിന്റെ കയ്യിൽ മുപ്പതും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വയ്ക്കുക, ഞാൻ ആ റൌണ്ട് ജയിച്ചാൽ ബാപ്പയും നിതിനും പത്തു ഗോലികൾ വച്ച് എനിക്ക് തരണം.."
"ശരി മനസിലായി"..
"ചോദ്യം ഇതാണ്, രണ്ടാമത്തെ റൌണ്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മൂന്നു പേരുടെയും കയ്യിൽ നാലും, അഞ്ചും, ആറും ഗോലികൾ വീതം ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത് എങ്കിൽ കളി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഓരോരുത്തരുടെ കയ്യിലും എത്ര ഗോലികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു?"

പണി കിട്ടി മോനെ... കാല്കുലസും, അൾജിബ്രയും മറ്റും ഒരു സമവാക്യങ്ങൾ കാണാതെ പഠിച്ചു അതിൽ ചില ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി ചെയ്യാനല്ലാതെ അതെല്ലാം എന്തിനു വേണ്ടി എന്ന് പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഞാൻ ചെറുതായി വിയർത്തു. തലച്ചോറിൽ കുറെ നാളായി തുരുന്പിച്ചു കിടന്ന ചില ചക്രങ്ങൾ എല്ലാം തിരിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് തുടങ്ങി, പക്ഷെ എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും, ഉത്തരം മാത്രം കിട്ടിയില്ല.

നമുക്ക് രണ്ടു തരത്തിൽ പഠിക്കാം, ഒന്ന് കാണാതെ പഠിക്കുന്നത്, ഞാനൊക്കെ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്പോൾ ഉള്ള പ്രധാന പഠന രീതി ഇതായിരുന്നു. നല്ല ഓര്മ ഉള്ളവർ കൂടുതൽ മാർക്ക് എടുക്കും. മറ്റൊന്ന് അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങൾ മനസിലാക്കി പഠിച്ചു, കുറച്ചു കുഴപ്പം പിടിച്ച ചോദ്യങ്ങൾ ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ചു ചെയ്യുന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് 16x16 കാണാതെ പറയുന്നതും, ചില ഫോർമുലകൾ കാണാതെ പേടിച്ചു അതിലെ എക്സ് മാറ്റി ഒരു നന്പർ വച്ച് ഉത്തരണം കണ്ടു പിടിക്കുന്നതും മറ്റും ഓര്മ ഉപയോഗിക്കുന്നതും, മുകളിൽ ഹാരിസ് ചോദിച്ച പോലെ ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യേണ്ടതും ആണ്.

ഡി വൈ ബൈ ഡി എക്സ് ഓഫ് എക്സ് സ്‌ക്വയർ ഈക്വൽ ടു ടു എക്സ് (dy/dx(x2) = 2x) എന്നെല്ലാം കാണാതെ പഠിച്ചതല്ലാതെ ഇത് എന്താണ് സംഭവം എന്ന് കുറെ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം https://www.khanacademy.org കണ്ടു മാത്രം മനസിലാക്കിയ ഞാൻ ഹാരിസിന്റെ സ്കൂൾ ടീച്ചറെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു.

"അമേരിക്കയിൽ കുട്ടികൾ ഇപ്പോഴും വളരെ കുറച്ചു കണക്കു മാത്രം ആണ് പഠിക്കുന്നത്. ഞാനൊക്കെ നാലാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ലസാഗു തുടങ്ങി ഫാക്ടറിങ് ഒക്കെ ചെയ്തു എന്നാണ് എന്റെ ഒരു ഓർമ "

"പലപ്പോഴും ഇവിടെ പ്രശ്നം ഇന്ത്യൻ മാതാപിതാക്കൾ ആണ്. എല്ലാവരും കുട്ടികളെ ട്യൂഷൻ എല്ലാം വിട്ടു, കുട്ടികൾ മുഴുവൻ കാണാപ്പാഠം പഠിച്ചു വരുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ ഇതെല്ലാം എന്താണ് എന്തിനാണ് എന്ന് അവർക്കു ആരും പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നില്ല എന്നത് കഷ്ടമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒന്നും ഒന്നും രണ്ടു എന്ന് കാണാതെ പഠിച്ചു വരുന്ന ഒരു കുട്ടിയോട് ഒന്ന് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ (what is oneness of one) എന്താണ് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് അറിയാമോ." ടീച്ചർ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് എനിക്ക് മുഴുവൻ മനസിലായില്ല
"ഒന്ന് എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ, അത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കണോ?
"തീർച്ചയായും, ഉദാഹരണത്തിന്, ഒന്നും ഒന്നും എത്ര ആണ് എന്ന് നിങ്ങൾ പറയൂ"
ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ പകച്ചു, എന്നെ ഇവർ ആക്കുകയാണോ? എന്റെ മുഖം കണ്ടു ടീച്ചർ തന്നെ തുടർന്നു ..

"രണ്ടു എന്നാണ് നിങ്ങൾ പറയാൻ പോകുന്നത് എന്നെനിക്കറിയാം, പക്ഷെ അത് ഇപ്പോഴും അങ്ങിനെ ആകണം എന്നില്ല. സാധനങ്ങളെ എണ്ണാൻ കഴിയുന്ന discrete mathematics ൽ മാത്രം ആണ് അത് അങ്ങിനെ. ഒരു ആപ്പിൾ എന്ന് പറയാം, പക്ഷെ ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം എന്നല്ലാതെ ഒരു വെള്ളം എന്ന് ഒരിക്കലും പറയില്ല, ഒരു പുഴയും മറ്റൊരു പുഴയും ചേർന്നാൽ രണ്ടു പുഴ ആകില്ല കുറച്ചു വലിയ ഒരു പുഴ ആണ് ആകുന്നതു"

ഒന്നും ഒന്നും ഇമ്മിണി ബാല്യ ഒന്ന് എന്ന് പറയാൻ ബാല്യകാലസഖിയിലെ മജീദിന്റെ പെങ്ങളോ മറ്റോ ആണോ ആണോ ഈ അദ്ധ്യാപിക. പക്ഷേ അവർ പറഞ്ഞത് സത്യം ആണ്. കുറ്റം ഞാൻ പഠിച്ച രീതിയുടേതാണ്. വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം khan academy ഉപയോഗിച്ച് കാൽക്കുലസ് രണ്ടാമത് പഠിച്ചപ്പോൾ മാത്രം ആണ് ശരിക്കും കാൽക്കുലസ് എന്താണ് എന്തിനാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായത്.

എന്റെ ഹിന്ദി ക്ലാസും തഥൈവ ആയിരുന്നു. ഒരിക്കൽ പോലും അധ്യാപകൻ ഹിന്ദിയിൽ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. കുറെ വാക്കുകളുടെ അർഥം കാണാതെ പഠിച്ചു എന്നല്ലാതെ. ക്യാ,കോൻ , കഹാം എന്നെല്ലാം ഉള്ള വാക്കുകൾ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറ്റി കുറെ വാക്കുകൾ അവിടെല്ലാം ഫിറ്റ് ചെയ്തു ആയിരുന്നു ഞാൻ ഹിന്ദി ചോദ്യങ്ങൾക്കു ഉത്തരം എഴുതിയിരുന്നത്. നൂറിൽ മുപ്പതു മാർക്ക് വാങ്ങി ഗ്രൂപ്പ് പാസ്സ്‌മാർക് കിട്ടി പാസ്സാവുക ആയിരുന്നു.ഇപ്പോഴും ചിലർ എന്നോട് പത്തു മിനിറ്റ് ഹിന്ദിയിൽ സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് എനിക്ക് ഹിന്ദി അറിയില്ല എന്ന് ഇവർക്ക് മനസിലാവുന്നത് തന്നെ. ഇവിടെ സ്പാനിഷ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് സ്പാനിഷിൽ നാടകം കളിപ്പിച്ചും, വീട്ടിലെ ആളുകളെ സ്പാനിഷ് ഇന്റർവ്യൂ എടുത്തും മറ്റുമാണ്.

ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യയിലെ വിദ്യാഭ്യാസ സന്പ്രദായം മാറി എന്ന് കരുതുന്നു. കേരളത്തിൽ ദരിദ്രരായ പിള്ളേർ എങ്ങിനെ എങ്കിലും പഠിച്ചോളും എന്ന് ശ്രീനിവാസൻ കളിയാക്കിയ DPEP ആണ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും നല്ല സിലബസ്,പക്ഷെ അത് എന്തോ കാരണം കൊണ്ട് അധിക നാൾ നിലനിന്നില്ല.

മുകളിൽ കൊടുത്ത ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടുന്നവർ കമന്റ് ചെയ്യുക. വളരെ എളുപ്പം ചെയ്യാവുന്ന ഒന്നാണ്.. നിങ്ങള്ക്ക് സ്കൂളിൽ പോകുന്ന കുട്ടികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി അവർക്കു https://www.khanacademy.org ൽ ഒരു അക്കൗണ്ട് തുറന്നു കൊടുക്കുക. സൗജന്യം ആണ്. സൂര്യന് താഴെ ഉള്ള ഏതു വിഷയത്തെ കുറിച്ചും വളരെ ലളിതമായി ക്ലാസ് ഉണ്ട്. പകുതി ഇന്ത്യനും, പകുതി ബംഗ്ളദേശിയും ആയ സൽമാൻ ഖാൻ ആണ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. ഗൂഗിൾ തുടങ്ങി കുറെ കമ്പനികൾ ഇത് സപ്പോർട്ട് ചെയുന്നുണ്ട്. ഇതിലെ കുറെ ക്ലാസുകൾ മലയാളത്തിൽ ആക്കണം എന്നുണ്ട്, സഹായിക്കാൻ താല്പര്യവും സമയവും ഉള്ളവർ ഉണ്ടെങ്കിൽ അറിയിക്കുക.

*(ഗോലി കളി : വട്ടു കളി എന്ന് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ പറയും)

നീ ഇന്ത്യൻ ആണോ അമേരിക്കൻ ആണോ

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208301445165772

2017 March 13 

"നീ ഇന്ത്യൻ ആണോ അമേരിക്കൻ ആണോ?"
എന്റെ മകൻ നിതിനോട് അവന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ മുത്തശ്ശി ചോദിച്ചു. അവർ ഈയടുത്തു തമിഴ് നാട്ടിൽ നിന്ന് അമേരിക്ക സന്ദർശിക്കാൻ വന്നതാണ്.
"അമേരിക്കയിൽ ജനിച്ച ഇന്ത്യക്കാരൻ ആണ്"
"നിന്റെ പേരെന്താണ്?"
"നിതിൻ"
"ഹിന്ദു?
"അതെ"
"തമിഴനാണോ?"
"അതെ"
"മുഴുവൻ പേരെന്താണ്?"
"നിതിൻ നസീർ"
"നസീർ തമിഴ് പേരല്ലല്ലോ"
"എന്റെ ബാപ്പ മലയാളിയാണ്"
"അപ്പൊ നീ മലയാളിയല്ലേ?"
"അതെ"
"മുസ്ലിമും?"
"അതെ"
"പിന്നെ എന്തിനാണ് തമിഴ് ഹിന്ദു എന്ന് പറഞ്ഞത്?"
"ഞാൻ അതുമാണ്. എന്റെ അമ്മ തമിഴ് ഹിന്ദുവും ബാപ്പ മലയാളായി മുസ്ലിമും ആണ്"
"അതെങ്ങിനെ ശരിയാവും, നീ ശരിക്കും എന്താണ്? "
"ഞാൻ ഒരു തമിഴ് മലയാളി ഹിന്ദു മുസ്ലിം ഇന്ത്യൻ അമേരിക്കൻ ആണ്.."
"അതെങ്ങിനെ, എല്ലാം കൂടി ആവും, നിനക്ക് ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കണ്ടേ? നിങ്ങൾ അന്പലത്തിൽ പോകുമോ, അതോ മോസ്കിൽ പോകുമോ? റംസാൻ ആഘോഷിക്കുമോ അതോ പൊങ്കൽ ആഘോഷിക്കുമോ?
"ഞങ്ങൾ അന്പലത്തിലും പള്ളിയിലും പോകും, റംസാനും, പൊങ്കലും ഓണവും താങ്ക്സ് ഗിവിങ്ങും എല്ലാം ആഘോഷിക്കും..."
മുത്തശ്ശി അത്ര ബോധ്യം വരാതെ ചോദ്യങ്ങൾ നിർത്തി എന്നാണ് അവൻ വീട്ടിൽ വന്നു പറഞ്ഞത്.

നമ്മുടെ എല്ലാം ഒരു പ്രശ്നം അതാണ്. ആരെ കണ്ടാലും ചില കള്ളികളിൽ കൊണ്ട് വന്നു നിർത്തിയില്ലെങ്കിൽ ഭയങ്കര വിമ്മിഷ്ടം ആണ്. നാരായണ ഗുരു പറഞ്ഞ പോലെ ആണും പെണ്ണും ജാതി ആയാൽ മാത്രം പോരാ നമുക്കു, ഇന്ത്യൻ, അമേരിക്കൻ, ഹിന്ദു, മുസ്ലിം, മദ്രാസി, നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ, വെളുമ്പൻ, കറുന്പൻ എന്നിങ്ങനെ എണ്ണമറ്റ കളങ്ങളിൽ നിർത്തി കഴിഞ്ഞാലേ നമുക്ക് കൂട്ട് കൂടാൻ പറ്റുമോ എന്ന് നിശ്ചയിക്കാൻ പറ്റൂ.

ഈ കളങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടക്കുന്നത് രസമുള്ള കാര്യമാണ്. ന്യൂ ജേർസിയിലെ അന്പലങ്ങളിലും, ട്രന്പ് പങ്കെടുത്ത റാലിയിലും എന്റെ പേര് പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെടുന്പോൾ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കാണുന്നത് ഇതേ അന്പരപ്പ്‌ തന്നെ ആണ്.

ദക്ഷിണ ആഫ്രിക്കയിലെ ഒരു കൊമേഡിയൻ ആയ ട്രെവർ നോവയുടെ കഥ രസകരം ആണ്. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തി നാളിൽ ആണ് ട്രെവർ ജനിച്ചത്. ട്രെവറുടെ 'അമ്മ ദക്ഷിണ ആഫ്രിക്കക്കാരിയായ ഒരു കറുത്ത വർഗക്കാരിയും, അച്ഛൻ ഒരു സ്വിസ്സ് വംശജൻ ആയ വെള്ളക്കാരനും ആയിരുന്നു. ഒരു പ്രശ്നം വർണ വിവേചനം നിലനിന്നിരുന്ന ദക്ഷിണ ആഫ്രിക്കയിൽ വെള്ളക്കാരും കറുത്ത വർഗക്കാരും തമ്മിൽ ഉള്ള വിവാഹം നിയമ വിരുദ്ധം ആയിരുന്നു. "I was born a crime" എന്നാണ് ട്രെവർ ഇതിനെ കുറിച്ച് പറയുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും ഒരുമിച്ചു പുറത്തു പോവുന്ന വേളകളിൽ എതിരെ പോലീസുകാർ വന്നാൽ അച്ഛനും അമ്മയും തന്റെ കൈ വിട്ടു ഈ കുട്ടി ഞങ്ങളുടേതല്ല എന്ന മട്ടിൽ നടക്കും എന്ന് നമ്മുടെ ഹൃദയം തകർക്കുന്ന വിധത്തിൽ ട്രെവർ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ട്രെവർ ജനിച്ചു പിറ്റേ വർഷം ഇങ്ങിനെ ഉള്ള ബന്ധങ്ങൾ നിയമവിധേയമാക്കപ്പെട്ടു. പത്തു വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം വർണ വിവേചനം അവസാനിക്കുകയും, നെൽസൺ മണ്ടേലയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കറുത്ത വർഗക്കാരുടെ ഗവണ്മെന്റ് അധികാരത്തിൽ വരികയും ചെയ്തു. വെള്ളക്കാരെ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി ഒരു വിധ വിവേചനവും ഇല്ലാത്ത ഒരു രാജ്യം ആണ് മണ്ടേല വിഭാവനം ചെയ്തു നടപ്പിലാക്കിയത്. ഇൻവിക്ടസ് എന്ന മനോഹരമായ ചിത്രം കണ്ടവർക്ക് ഇത് അറിയാമായിരിക്കും. (https://www.youtube.com/watch?v=mlZTzsC8e4g)
ഇന്ത്യയിൽ ഇപ്പോഴുള്ള ചില കുട്ടികളുടെ പ്രണയം കാണുന്പോൾ ആണ് നമ്മൾ എത്ര സമർത്ഥമായാണ് കളിക്കുന്നത് എന്ന് മനസിലാകുന്നത്. സ്വന്തം ഭാഷ, മതം, ജാതി , സാന്പത്തിക നില എല്ലാം നോക്കിയാണ് പലരും പ്രണയിക്കുന്നത്. തെറ്റ് പറയുന്നില്ല, പക്ഷെ നമ്മുടെ സുരക്ഷിത വലയത്തിൽ നിന്നും പുറത്തു കടക്കുന്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന, ചില അനുഭവങ്ങൾ, മനസിന്റെ വിശാലതകൾ അങ്ങിനെ ഉള്ളവർക്ക് നഷ്ടപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യും.ഓരോ കളങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങി കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ രസമാണ് പല കളങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു കളിക്കുന്നത്.
ട്രെവർ തന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന വീഡിയോ :

https://www.youtube.com/watch?v=YqciCFLxfEE

മണലിൽ വരച്ച വരകൾ

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208323677041555

2017 March 16

അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ട്രന്പിന്റെ രണ്ടാമത്തെ യാത്ര നിരോധനവും ഇന്ന് കോടതി തടഞ്ഞ് ഉത്തരവിറക്കി. രണ്ടാമത്തെ യാത്ര നിരോധനവും ഒന്നാമത്തേതും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രധാന വ്യത്യാസം ആദ്യത്തെ ഏഴു മുസ്ലിം രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇറാഖ് ഒഴിവാക്കി എന്നുള്ളതാണ്. അമേരിക്കയിൽ നടന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീകര ആക്രമണം നടത്തിയവർ സൗദി അറേബ്യക്കാരായിരുന്നെങ്കിലും അവർക്കെതിരെ നിരോധനം ഒന്നും ഇല്ല എന്നതിൽ നിന്ന് തന്നെ ഈ നടപടി ഭീകര ആക്രമണവും ആയി വലിയ ബന്ധം ഇല്ലാത്ത ഒന്നാണ് എന്ന് മനസിലാക്കാം.

ഇതിലെ ഏറ്റവും വലിയ തമാശ ഇറാഖിനെ ഒഴിവാക്കുകയും സിറിയ, ഇറാൻ, ലിബിയ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളെ നിരോധനത്തിൽ നിലനിർത്തിയതും ആണ്. കാരണം ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം അറബ് ലോകത്തെ കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ഇല്ലാത്ത രണ്ടു പേർ വെറും മണലിൽ വരച്ച ചില അതിർത്തികൾ ആണ് ഇന്നും ഈ രാജ്യങ്ങൾക്കുള്ളത് എന്ന് പലർക്കും അറിയില്ല. സൈക്സ്-പൈക്കോട്ട് എഗ്രിമെന്റ് എന്നാണ് ഇതിന്റെ പേര്. (https://en.wikipedia.org/wiki/Sykes–Picot_Agreement). നൂറു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുൻപ് 1916 ൽ ആയിരുന്നു അത്.

ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ ജർമ്മനിയും ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യവും തോൽക്കും എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം, യുദ്ധത്തിലെ വിജയികളായ ബ്രിട്ടൺ, ഫ്രാൻസ്, റഷ്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ, അവർ നേരിട്ട് ഭരിക്കുന്നതും, അവർക്കു സ്വാധീനം ഉള്ളതും ആയ രാജ്യങ്ങൾ ആയി പങ്കിട്ടെടുത്ത കരാർ ആണിത്. വളരെ രഹസ്യം ആയി നടന്ന ഈ വിഭജനം നടത്തിയ മാർക്ക് സൈക്‌സിനും ഫ്രാൻകോയിസ് പൈക്കോട്ടിനും പക്ഷെ അറബ് രാജ്യങ്ങളെ കുറിച്ചോ പ്രധാനമായും തുർക്കികൾ നേതൃത്വം കൊടുത്ത ഓട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ അറബികൾ നടത്തി വരുന്ന സമരത്തെ കുറിച്ചോ ഒരു അറിവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ലോറെൻസ് ഓഫ് അറേബ്യ എന്നറിയപ്പെട്ട കേണൽ ടി.ഇ.ലോറെൻസ് യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടനെ സഹായിച്ച അറബ് രാജ്യങ്ങൾക്കു കൊടുത്ത വാക്കിന് കടക വിരുദ്ധം ആയിരുന്നു ഈ വിഭജനം.
നമൂക്കെല്ലാം നേർ വരകൾ വരയ്ക്കാൻ ആണ് എളുപ്പം. സൈക്‌സും പൈകോട്ടും ചെയ്തതും അത് തന്നെ ആണ്. ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിനു നെടുകെയും കുറുകെയും നേർ വരകൾ വരച്ചു ജോർദാൻ, തെക്കൻ ഇറാഖ് തുടങ്ങിയവ ബ്രിട്ടനും, തെക്കൻ തുർക്കി, വടക്കൻ ഇറാഖ് , സിറിയ, ലെബനൻ തുടങ്ങിയവ ഫ്രാൻസും, ഇസ്താൻബുൾ അർമേനിയ തുടങ്ങിയവ റഷ്യയും പങ്കു വച്ചു. പക്ഷെ ഈ നേർരേഖകൾ വിഭജിച്ചത് കുർദുകകളെ ആണ്. ഈ നേർ രേഖകളുടെ അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ആയി കുർദുകൾ വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. നൂറു വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷവും മണലിൽ വരച്ച ആ വരകൾ ആ പ്രദേശത്തിന്റെ അസ്ഥിരതയ്ക്കു കാരണം ആയി നിൽക്കുന്നു.

ട്രമ്പ് മതിൽ കെട്ടിത്തിരിക്കാൻ പോകുന്ന മെക്സികോയുമായുള്ള അതിർത്തിയും ഇങ്ങിനെ ഉള്ള ഒന്നാണ്. 1846 മുതൽ വെറും രണ്ടു വര്ഷം നീണ്ടു നിന്ന മെക്സിക്കോ-അമേരിക്കൻ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം അമേരിക്ക മെക്സിക്കോയിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തതാണ് അമേരിക്കയിലെ വലിയ സംസ്ഥാനങ്ങൾ ആയ ന്യൂ മെക്സിക്കോ, ഉട്ടാ, നെവാഡ, അരിസോണ, കാലിഫോർണിയ, ടെക്സാസ് എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ട പ്രദേശം. അമേരിക്കയും മെക്സിക്കോയും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തി വളരെ നാൾ വെറും മണലിൽ വരച്ച വര മാത്രം ആയിരുന്നു. ഇതിനെ കുറിച്ച് ഈ പേരിൽ ഒരു പുസ്തകം തന്നെ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട് (https://www.amazon.com/Line-Sand-History-Weste…/…/0691156131).
ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാൻ അതിർത്തി വിഭജവും ഇതിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തം ഒന്നുമല്ല. ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാൻ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു രാജ്യങ്ങൾ ആയി വിഭജിക്കാൻ തീരുമാനം ആയ ശേഷം ഇതിന്റെ ചുമതല ഏൽപ്പിച്ചത് ഇത് വരെ ഇന്ത്യയിൽ വന്നിട്ടില്ലാത്ത, ഇന്ത്യയെ കുറിച്ചോ നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെ കുറിച്ച് ഒരു പിടിയും ഇല്ലാത്ത സിറിൽ റാഡ്ക്ലിഫ് എന്ന "മഹാൻ" ആണ്. ആഗസ്ത് പതിനഞ്ചിനു സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട രണ്ടു രാജ്യങ്ങളുടെ അതിർത്തി വരക്കേണ്ട ആൾ എത്തിച്ചേർന്നത് ജൂലൈ എട്ടാം തീയതി മാത്രം ആണെന്ന് പറയുന്പോൾ മനസിലാകുമല്ലോ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ താല്പര്യം. ഇന്ത്യയിലെ ജീവിതം ഇഷ്ടപെടാത്ത ഇദ്ദേഹം എത്രയും പെട്ടെന്ന് കാര്യം തീർത്തു മടങ്ങാൻ തിടുക്കം കൂട്ടി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. പഞ്ചാബും, ബംഗാളും ഹിന്ദു, മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ പ്രദേശങ്ങൾ പകുത്തു മാറ്റുന്നത് എളുപ്പം ആയിരുന്നില്ല, കാരണം, ഇങ്ങിനെ ഉള്ള പ്രദേശങ്ങൾ പല ഇടങ്ങളിൽ ആയി ചിതറി കിടക്കുക ആയിരുന്നു. റാഡ്ക്ലിഫ് വരച്ച്‌ കിട്ടിയ മാപ് നോക്കി തീർപ്പു കൽപ്പിക്കാൻ ഇന്ത്യയുടേയും പാക്കിസ്ഥാന്റെയും പ്രതിനിധികൾക്ക് വെറും രണ്ടു മണിക്കൂർ ആണ് കിട്ടിയത് എന്നത് കഥ. റാഡ്ക്ലിഫ് ലൈൻ എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത് (https://en.wikipedia.org/wiki/Radcliffe_Line). ഓഗസ്റ്റ് പതിനഞ്ചിച്ചു തന്നെ റാഡ്ക്ലിഫ് ഇന്ത്യ വിടുകയും ചെയ്തു. ഈ വിഭജനത്തിന്റെ ഫലമായി ആളുകൾ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് പാക്കിസ്ഥാനിലേക്കും തിരിച്ചും പലായനം ചെയ്യേണ്ടി വന്നത് മൂലം രണ്ടു ലക്ഷം മുതൽ ഇരുപതു ലക്ഷം വരെ ആളുകൾ മരിച്ചു എന്നാണ് കണക്ക്. താരതമ്യ പെടുത്താനാണെങ്കിൽ ഹിരോഷിമയിൽ അറ്റോമിക് ബോംബ് മൂലം മരിച്ചത്തിന്റെ ഇരട്ടി ആണ് രണ്ടു ലക്ഷം.

റാഡ്ക്ലിഫ് ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ മണ്ടത്തരം കാശ്മീർ വിഭജിക്കാതെ വിട്ടതാണ്. രണ്ടു രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ നിരന്തര ശത്രുതയ്ക്ക് കാരണമായി തീർന്നു ഈ ഭൂപ്രദേശം.

നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിലും ഉണ്ട് ഇങ്ങിനെ ഒരു പ്രദേശം. തിരുവിതാം കൂറിന്റെ രാജകൊട്ടാരം ആയ പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരം ഇപ്പ്പോ തമിഴ് നാട്ടിൽ ആണ്. മാർഷൽ നേശമണി ആണ് നഗർകോവിൽ ഉൾപ്പെടെ കന്യാകുമാരി ജില്ലാ തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ആക്കാൻ വേണ്ടി സമരം ചെയ്തത്. നാഗർകോവിൽ, കോയന്പത്തൂർ എന്നിവിടങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്പോഴെല്ലാം ഈ ജില്ലകളുടെ ചില പ്രദേശങ്ങൾ എങ്കിലും കേരളത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, മൂന്നാറിൽ സഞ്ചരിക്കുന്പോൾ തിരിച്ചും.

ഓർക്കുക നമ്മുടെ ദേശീയതയും നമ്മൾ ആരെ ഇഷ്ടപെടുന്നു, ആരെ വെറുക്കുന്നു എന്നുള്ളതെല്ലാം നമ്മെ അറിയാത്ത, നമ്മുടെ സംസ്കാരം അറിയാത്ത ചിലർ തീരുമാനിച്ചത് ആയിരിക്കാം. എല്ലാ മനുഷ്യരെയും അതിർത്തി വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ ഒരേപോലെ സ്നേഹിക്കാം എന്ന് ഒരു തീരുമാനം എടുത്താൽ ഇങ്ങിനെ മറ്റുള്ളവർ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ കുത്തിവയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വെറുപ്പുകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാം. വസുധൈവ കുടുംബകം.

ഇന്ത്യ പാകിസ്ഥാൻ അതിർത്തി തിരിച്ചതിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക് : http://www.unc.edu/…/chester_partiti…/chester_partition.html

ഒരു മുസ്ലിം വേദം വായിക്കുമ്പോൾ

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208352821930159

2017 March 20

"ബാപ്പ, ഈ മതിലുകളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് എന്താണ് ?" നിതിൻ ചോദിച്ചു.

ഞങ്ങൾ ന്യൂ ജേഴ്‌സിയിൽ പ്രശസ്തമായ ബ്രിഡ്ജ് വാട്ടർ വെങ്കിടേശ്വര അന്പലത്തിൽ ആയിരുന്നു. എല്ലാ കൊല്ലവും ഓണത്തിന് എല്ലാ മലയാളികളും വീടുകളിൽ നിന്ന് സദ്യ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വന്നു അന്പലത്തിൽ ഒത്തു കൂടി കഴിക്കും.ഉച്ച കഴിഞ്ഞു മലയാളം ക്ലാസ് കുട്ടികളും മറ്റുള്ളവരും അവതരിപ്പിക്കുന്ന കലാ പരിപാടികളും ഉണ്ടാവും. അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞു അന്പലത്തിൽ കയറുന്നതു പതിവാണ്. അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം ആണ് നിതിൻ ഇത് ചോദിച്ചത്. പ്രദക്ഷിണം വയ്‌ക്കുന്പോൾ ഇടതു വശത്തു മതിലിൽ ഭഗവത് ഗീതയിലെ സൂക്തങ്ങൾ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
"ഇതെല്ലാം ഹിന്ദു വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ ഭഗവദ് ഗീതയിൽ നിന്നുള്ള സൂക്തങ്ങൾ ആണ്" ഞാൻ ഒരു ഒഴുക്കൻ മറുപടി പറഞ്ഞു ഒതുക്കാൻ നോക്കി. അമേരിക്കയിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന ഇതുവരെ ഒരു മതത്തിന്റെ കെട്ടുപാടുകളിലും പെടാത്ത കുട്ടിയാണ്. കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് കരുതി. പക്ഷെ തെറ്റി.

"അത് സഹോദരങ്ങൾ തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന കഥ പറയുന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ളതല്ലേ?"
"അതെ , മഹാഭാരതം എന്ന പുരാണത്തിലെ ഒരു അധ്യായം ആണ് ഭഗവദ് ഗീത. പക്ഷെ സഹോദരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം മാത്രമുള്ള ഒരു കഥയായി ഇതിനെ കാണുന്നത് തെറ്റാണു. ചില ഇന്ത്യൻ ഹിന്ദു തത്വ ശാസ്ത്രങ്ങൾ സാധാരണക്കാർക്ക് മനസിലാക്കി കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി കഥയായി എഴുതിയതാണ്. കൂടുതൽ മനസ്സിലാകണമെങ്കിൽ ചില ഇന്ത്യൻ തത്വശാസ്ത്ര ചരിത്രം അറിയണം. നിനക്ക് ചിലപ്പോ ബോറടിക്കും"
"കുഴപ്പം ഇല്ല, ഞാൻ കേൾക്കാം. ബാപ്പ പറഞ്ഞോളൂ, ഇവിടെ എന്തായാലും വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല"
അയ്യായിരം വർഷത്തെ ഇന്ത്യൻ തത്വശാസ്ത്ര ചരിത്രം ഹിന്ദു മതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുക ദുഷ്കരമായ കാര്യം ആണ്. എന്നാലും ഒരു കൈ നോക്കാം എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
"ആദ്യമായി അറിയേണ്ടത് വേദങ്ങളെ കുറിച്ചാണ്. ഇന്ത്യയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ജനത അവരുടെ അനുഭവങ്ങളെ ക്രോഡീകരിച്ചു തുടങ്ങിയത് വേദങ്ങളിലൂടെ ആണ്. ഇന്ത്യയിൽ നമുക്ക് അറിവുള്ളതിൽ ഏറ്റവും പഴക്കം ഉള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ആണവ"
"പക്ഷെ അയ്യായിരം വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് എഴുത്തു ഉണ്ടായിരുന്നോ?"
"ഇല്ല. അത് കൊണ്ടാണ് അതിനെ ശ്രുതി എന്ന് വിളിച്ചത്. ശ്രുതി എന്നാൽ കേട്ടത് എന്നർത്ഥം. പുരാതന ഇന്ത്യൻ തത്വശാസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ശ്രുതി ആയി തുടങ്ങുകയും പിന്നീട് വൈദിക സംസ്‌കൃതത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്"
"വേദങ്ങളിൽ എന്താണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്?"

"പ്രധാനമായും പ്രകൃതിയും ആയി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രതിഭാസങ്ങളെ ദൈവങ്ങൾ ആയി ആരാധിക്കുന്ന ചില ശ്ലോകങ്ങളും മറ്റും ആണ് തുടക്കത്തിൽ വേദങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് ആദ്യ വേദം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന, ഇന്ന് പാകിസ്ഥാനിൽ ഉള്ള മുൾട്ടാനിൽ വച്ച് എഴുതപ്പെട്ട ഋഗ് വേദത്തിൽ മഴയുടെയും ഇടിമിന്നലിന്റെയും ദൈവമായ ഇന്ദ്രനെ അവതരിപ്പിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്ദ്രൻ ദേവനെ പ്രീതി പെടുത്തിയത് മഴയെ നിയന്ത്രിക്കാം എന്ന് ഒരു പക്ഷെ അന്നത്തെ ആളുകൾ കരുതിയിരിക്കണം. പുരാതന റോമക്കാർക്കു ആയിരകണക്കിന് ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് പോലെ തന്നെ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് പ്രകൃതിയും ആയി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാം ദൈവങ്ങൾ ആയിരുന്നു. വായു,സൂര്യൻ, സമുദ്രം എല്ലാം ദൈവങ്ങൾ ആയിരുന്നു. നമ്മൾ ഈജിപ്ത് സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ദേവനായ സെത്തിനെ പറ്റി കേട്ടത് ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?"

"ഓർക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരം ഈജിപ്തിന്റെ അത്ര പഴയതാണോ?

"അതെ, സിന്ധു നദീതട സംസ്കാരവും, ഈജിപ്തും മെസോപ്പൊട്ടാമിയയും ക്രിസ്തുവിനു ഏതാണ്ട് മൂവായിരം വർഷം മുൻപ് നില നിലന്നിരുന്നതാണ്. പക്ഷെ ഒരു പ്രധാന വ്യത്യസം ഈജിപ്തുകാർ അവരുടെ ചരിത്രം ഹൈറോഗ്ലിഫിക്സ് എന്ന ഭാഷ ഉപയോഗിച്ച് എഴുതി വയ്ക്കാൻ ആന്നേ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതിനും 1200 വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം 1800 ബി സിയിൽ മാത്രം ആണ് നമ്മൾ വേദിക്‌ സംസ്‌കൃതത്തിൽ എഴുതാൻ തുടങ്ങിയത്. വേദിക് സംസ്കൃതം മറ്റു ഭാഷകളിൽ നിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നതാണ്. ഇന്നും അവസ്ത തുടങ്ങിയ സോരാഷ്ട്രിയൻ ഭാഷകൾ നോക്കിയാൽ സംകൃതവും ആയി സാമ്യം കാണാം. അവസ്തയും സംസ്കൃതവും ഒരേ റൂട്ടിൽ നിന്ന് വന്നതാണ് എന്ന് കരുതുന്നു. ഇന്നുള്ള ഇറാൻ ആണ് ഈ ഭാഷകളുടെയും സോരാഷ്ട്രിയൻ മതത്തിന്റെയും ഉത്ഭവ പ്രദേശം ആയി പറയുന്നത്. സോരാഷ്ട്രിയക്കാർക്കും ഒരു ഗീത ഉണ്ട്. അതിലെ പല സൂക്തങ്ങളും കേൾക്കുന്പോൾ സംസൃതം പോലെ നമുക്ക് തോന്നും."

“ശരി, പക്ഷെ വേദങ്ങൾ എങ്ങിനെ ആണ് ഈ മതിലുകളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന ഗീത വാക്യങ്ങളും ആയി ബന്ധപെട്ടു കിടക്കുന്നതു?"

"ഞാൻ ആദ്യം പറഞ്ഞ പോലെ കുറച്ചു ക്ഷമിച്ചാൽ എളുപ്പം മനസിലാക്കാം. എല്ലാ മതങ്ങൾക്കും രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. തത്വശാസ്ത്രവും, ആചാരങ്ങളും. ഉദാഹരണത്തിന് ഇവിടെ കുറെ ആളുകൾ എല്ലാ വിഗ്രഹങ്ങൾക്കു ചുറ്റും വലം വയ്ക്കുകയും ചിലർ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുന്പിൽ കുന്പിടുകയും മറ്റും ചെയ്യുന്നതാണ് ആചാരം. ഈ മതിലുകളിൽ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നതാണ് മതത്തിന്റെ തത്വശാസ്ത്രപരമായ ഭാഗം. പക്ഷെ ഈ ആചാരങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും എന്തിനു വേണ്ടിയാണു അവർ ഇത് ചെയ്യുന്നത് എന്നറിയില്ല. മാത്രം അല്ല അവരൊന്നും ഈ മതിലിൽ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നത് വായിക്കുകയും ഇല്ല, ഇതെല്ലം നമ്മുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗം ആണെങ്കിൽ കൂടി. അവർക്കു ആചാരങ്ങളിൽ മാത്രം ആണ് ശ്രദ്ധ "

"എനിക്ക് മുഴുവൻ മനസിലായില്ല. എങ്ങിനെ ആണ് ഇതെല്ലം പരസ്പരം ബന്ധപെട്ടു കിടക്കുന്നതു."

"വേദങ്ങൾ എഴുതി കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം സംഹിതകൾ, ബ്രാഹ്മണങ്ങൾ, ആര്യണ്യകങ്ങൾ, ഉപനിഷത്തുക്കൾ എന്നിങ്ങനെ വേദങ്ങളെ മുൻനിർത്തിയുള്ള കുറെ സാഹിത്യം വന്നു. ഇതിൽ ബ്രാഹ്മണങ്ങൾ, ആരണ്യകങ്ങൾ, സ്മ്രിതികൾ എന്നിവ ആചാരപരമായ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചപ്പോൾ, ഉപനിഷത്തുകൾ, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതും പുതിയതുമായ തത്വശാസ്ത്രങ്ങളെ കൂടുതൽ വിശദമായി അവതരിപ്പിച്ചു. വേദങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായ വരുന്നു എന്ന അർഥത്തിൽ വേദാന്തം എന്നാണ് ഉപനിഷത്തുക്കൾ അറിയപ്പെടുന്നത്. നൂറ്റി എട്ടു ഉപനിഷത്തുക്കൾ ആണ് ഇവയിൽ പ്രധാനം.

"തത്വശാസ്ത്രപരമായ എന്ത് ചോദ്യങ്ങൾ ആണ് ഇവയിലുള്ളത്?"

"ആധുനിക ശാസ്ത്രം പ്രധാനമായും ഗ്രീക്ക് തത്വശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് വികസിച്ചു വന്നതാണ്. മുൻപുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ തോന്നിയ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഇവയുടെ തുടക്കം. മൂന്നു തരത്തിൽ ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ആണ് ഉപനിഷത്തുക്കൾ മുൻപോട്ടു വയ്ക്കുന്നത്. ഏതൊക്കെ തരത്തിൽ ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ആണ് ആദിമ മനുഷ്യൻ ചോദിച്ചു തുടങ്ങിയത് എന്ന് നിനക്ക് ഊഹിക്കാമോ?

"മിക്കവാറും പ്രകൃതിയിൽ നടക്കുന്ന കാര്യമാണ് എങ്ങിനെ നടക്കുന്നു എന്നെല്ലാം ആയിരിക്കും... അന്നുള്ളവർക്കു അത് വലിയ അത്ഭുതം ആയിരുന്നല്ലോ?"

"അതെ, പക്ഷെ കാലം ചെല്ലുന്തോറും അവർ കൂടുതൽ ഗഹനമായ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു തുടങ്ങി. ഉപനിഷത്തുക്കൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ ബ്രഹ്മൻ - എല്ലാം ഉൾകൊള്ളുന്ന ഒരു യാഥാർഥ്യം (the ultimate metaphysical reality), ആത്മൻ - ആത്മാവ് , പ്രകൃതി എന്നിവയാണ്. "

"കൊള്ളാം, മനുഷ്യന്റെ ജിജ്ഞാസ അന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു അല്ലെ ..."

"അതെ, ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ചിന്തിക്കുന്ന തരത്തിൽ ആണ് ഉപനിഷത് രചിച്ച മുനിമാർ ചിന്തിച്ചത്. അവർ വളരെ അധികം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുകയും അതിനു ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്നുള്ള ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ തുടക്കക്കാരായ ഗ്രീക്കിലെ തത്വചിന്തകൻ ക്രിസ്തുവിനു മുന്പ് 800 ൽ വരുന്നതിനു വളരെ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപാണ് ഇതെന്ന് ഓർക്കണം. ഗ്രീക് തത്വ ചിന്തകർ ഒരു വസ്തു എന്ത് കൊണ്ട് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ഒരു വസ്തു വളരെ ചെറിയ കഷ്ണങ്ങൾ ആയി മുറിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും. ആ ചോദ്യം ആണ് തന്മാത്രയിലേക്കും ആറ്റത്തിന്റെ കണ്ടു പിടുത്തത്തിലേക്കും നയിച്ചത്. ഇന്ത്യയിലെ മുനിമാർ മനുഷ്യന്റെ മനസ് ആത്മാവ് തുടങ്ങിയവ ഏതു കൊണ്ട് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നു, ജീവൻ എന്നാൽ എന്താണ്, മരണശേഷം ജീവന് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നെല്ലാം ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്കു ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ നോക്കി. നിങ്ങളുടെ ശരീരം മരിച്ചാൽ മനസ് / ആത്മാവ് എന്നിവ കൂടി മരിക്കുമോ? "

"അത് കടുപ്പമായ ചോദ്യം അല്ലെ, എന്നിട്ടു എന്ത് ഉത്തരം ആണ് അവർ കണ്ടു പിടിച്ചത്?"

"ഈ വിഷയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് കതോപനിഷത്തിലാണ്. പലപ്പോഴും ഉപനിഷത്തുക്കൾ പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾ ഒരു കഥയുടെ രൂപത്തിലാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. കഥ ഉപനിഷത് നചികേതസും യമരാജാവും തമ്മിലുള്ള ഒരു വധ പ്രതിവാദത്തിന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഈ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് മരണത്തിന്റെ രാജാവായ യമനാണല്ലോ മരണത്തിനു ശേഷം എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് പറയാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യൻ. "

"എന്നിട്ടു നചികേതസിനു എന്ത് ഉത്തരമാണ് ലഭിച്ചത്?"

"ആ ഉത്തരം ആണ് ഹിന്ദു മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളിൽ ഒന്ന്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ശരീരം മരിക്കുന്നു, പക്ഷെ ആത്മാവ് മരിക്കുന്നില്ല എന്ന ഉത്തരമാണ് യമരാജൻ നൽകുന്നത്. ഒരാൾ ഒരു വസ്ത്രം മാറുന്നത് പോലെ ആത്മാവ് ശരീരങ്ങൾ മാറുന്നു എന്ന് ഈ ഉപനിഷത് പറയുന്നു.
"എല്ലാ ഹിന്ദുക്കളും ഇങ്ങിനെ ഉള്ള തത്വശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിക്കണോ ?"

"വേണമെന്നും വേണ്ട എന്നും പറയാം. സാധാരക്കാർക്ക് ഉപനിഷത്തിൽ പറയുന്ന തത്വശാസ്ത്രങ്ങൾ മനസിലാക്കുവാൻ ആണ് ഋഷിമാർ പുരാണങ്ങളും ഇതിഹാസങ്ങളും എഴുതിയത്."

"കത ഉപനിഷത് എങ്ങിനെ ആണ് ഒരു കഥയായി അവതരിപ്പിക്കുക?"

"തൻ്റെ ഗുരുക്കന്മാരെയും സഹോദരങ്ങളെയും കൊല്ലാൻ കഴിയാതെ ഒരു രഥത്തിൽ ആയുധം കീഴെ വച്ചിരിക്കുന്ന അർജുനന്റെയും അർജുനനെ ഉപദേശിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻറെയും ചിത്രം നീ കണ്ടട്ടിട്ടില്ലേ?"

"അത് വളരെ പ്രശസ്തമായ പെയിന്റിംഗ് അല്ലെ? അഞ്ചു കുതിരകളെ പൂട്ടിയ രഥത്തിൽ കൃഷ്ണൻ ഇരുന്നു അർജുനന് ഉപദേശം കൊടുക്കുന്ന ചിത്രം"

"അതെ, ഇനി കതോപനിഷത്തിലെ ചില വരികൾ നോക്കൂ:"

'ആത്മാവാണ് രഥത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നത്,
ശരീരമാണ് രഥം
ബുദ്ധി ആണ് രഥത്തിന്റെ സാരഥി
മനസാണ് കടിഞ്ഞാൺ
പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾ ആണ് കുതിരകൾ '
- കതോപനിഷത് 1.3.3-1.3.4

ഈ ചിത്രത്തിൽ കാണുന്ന ഓരോന്നിനെ കുറിച്ചും ഉള്ള വിവരണം ആണിത്. അവിടെ അർജുനനും, കൃഷ്ണനും എല്ലാം ആളുകൾ അല്ല, മറിച്ചു ആത്മാവും, ശരീരവും, പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും മറ്റും ആണ്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ മഹാഭാരത യുദ്ധം പുറത്തു നടക്കുന്ന ഒന്നല്ല മറിച്ചു നമ്മുടെ എല്ലാം ഉള്ളിൽ നടക്കുന്ന കാര്യം ആണ്. മഹാഭാരതം എന്ന ഇതിഹാസവും ഗീത എന്ന അധ്യായവും കതോപനിഷത്തിലെ ചില കാര്യങ്ങൾ സാധാരണക്കാർക്ക് എളുപ്പം മനസിലാക്കാൻ വേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ടതാണ്. അർജുനൻ തൻ്റെ സഹോദരങ്ങളെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല എന്ന് പറയുമ്പോൾ കൃഷ്ണൻ പറയുന്നത് ഇതേ തത്വശാസ്ത്രം ആണ്. ആത്മാവ് മരിക്കുന്നില്ല, നീ കൊല്ലുന്നതു അവരുടെ ശരീരത്തെ മാത്രം ആണ്. അത് കൊണ്ട് ദുഃഖിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല."
"എന്ന് വച്ചാൽ മഹാഭാരത യുദ്ധം ഒരിക്കലും നടന്നതല്ല എന്നാണോ? രാമായണത്തിലും മഹാഭാരതത്തിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പല സ്ഥലങ്ങളും ഇന്ത്യയിൽ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങൾ അല്ലെ?"
"പുരാണങ്ങളും ഇതിഹാസങ്ങളും ഒരു കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരാൾ എഴുതിയതല്ല മറിച്ചു പല തലമുറകൾ ആയി കൈമറിഞ്ഞു വരികയും കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ നടന്നതും ആണ്. ഇത് ചെയ്തവർ അവർക്കു പരിചയമുള്ള സ്ഥലങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളും ഇതിൽ ഉപയോഗിച്ചു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇതിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളും ചില കഥ പാത്രങ്ങളും ശരിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നവർ ആണ്. ഉദാഹരണത്തിന് തമിഴ് നാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പാണ്ഡ്യാ രാജാക്കന്മാർ കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തു എന്ന് മഹാഭാരതം പറയുന്നു. പാണ്ഢ്യ രാജാക്കന്മാർ തമിഴ് നാട്ടിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവർ ആണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ യാഥാർഥ്യത്തെ ഉള്ളത് ഏതാണ് കഥ ഏതാണ് എന്ന് ഇതിഹാസങ്ങളിൽ നിന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്."
"കതോപനിഷത് പോലെ എത്ര ഉപനിഷത്തുക്കൾ ഉണ്ട്"
"108 ആണ് പ്രധാനമയുള്ളതു. പലതും പല വിഷയങ്ങൾ ആണ് ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് മാണ്ഡുക്യ ഉപനിഷത്തിൽ മനസിനെ കുറിച്ചാണ്. നമ്മൾ ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, ഉറങ്ങുമ്പോൾ, സ്വപ്നം കാണുമ്പൊൾ എല്ലാം നമ്മുടെ മനസിനു എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു? എന്താണ് യഥാർത്ഥം , ഒരു സ്വപ്‌നം കണ്ടു നിങ്ങൾ പേടിക്കുമ്പോൾ സ്വപ്നമാണെങ്കിൽ കൂടി നാം പേടിക്കുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാണ്. "
"പക്ഷേ ആത്മാവ് മരിക്കുന്നില്ല എന്നെല്ലാം പറയുന്നത് ഊഹം അല്ലെ, ഇതിൽ എവിടെ ആണ് ശാസ്ത്രം?"
"വളരെ നല്ല പോയിന്റ്. മറ്റു പല നാടുകളിൽ സംഭവിച്ച പോലെ ഇന്ത്യയിലും ഒരു മതം ആയി മാറിയതിൽ പിന്നെ ഇങ്ങിനെ ഉള്ള സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ വെറും ആചാരങ്ങൾ ആയി മാറുകയും മതത്തിന്റെ വേലികെട്ടിനുള്ളിൽ വളർച്ച മുരടിച്ചു കിടക്കുകയും ചെയ്തു. ആധുനിക ശാസ്ത്രം ഹൈപോതെസിസ്, തിയറി, ലാ എന്നിങ്ങനെ സയന്റിഫിക് തിയറി ഡെവലപ്പ് ചെയ്ത കാര്യം നിനക്കറിയാമല്ലോ. ഉപനിഷത്തുക്കൾ പ്രധാനമായും ഹൈപോതെസിസ് എന്ന സ്റ്റെപ്പിൽ നിന്ന് പോയി. പലരും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് നിർത്തുകയും ആചാരങ്ങൾ എന്തിനു വേണ്ടി ചെയ്യുന്നു എന്നറിയാതെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്തു. ഉദാഹരണത്തിന് ഇപ്പോഴുള്ളവർ വിഗ്രഹത്തിനു ചുറ്റും വലത്തോട്ട് വലം വയ്ക്കണോ, ഇടത്തോട്ട് വലം വയ്ക്കണോ എന്നെല്ലാം ആണ് കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യന്നത്. എന്ന് വച്ച് ഇന്ത്യക്കാർ ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിനു ഒരു സംഭാവനയും ചെയ്തില്ല എന്നതിന് അർത്ഥമില്ല. ജ്യോതിശാസ്ത്രം ( കപട ശാസ്ത്രം ആയ ജ്യോതിഷം അല്ല), കാൽകുലസ്, പൂജ്യം, അറബിക് അക്കങ്ങൾ എന്ന് തെറ്റായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യൻ അക്കങ്ങൾ എല്ലാം ഇന്ത്യക്കാരുടെ സംഭാവന ആണ്, പക്ഷെ ഇതെല്ലം ഉപനിഷദ് കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം ആണ്. എനിക്കുറപ്പാണ് ഉപനിഷദ് കാലഘട്ടത്തിലെ ഋഷിമാർ ഇന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ലബോറട്ടറിയിൽ ഇപ്പോൾ പല ആധുനിക വിഷയങ്ങളെ പറ്റിയും ഗവേഷണം നടത്തുകയായിരുന്നിരിക്കും. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ആണ് പുതിയ ഋഷിമാർ, ശാസ്ത്രം ആണ് പുതിയ വേദവും ഉപനിഷത്തും..."
"ഇതെല്ലാം ബാപ്പ എങ്ങിനെ പഠിച്ചു ബാപ്പ മുസ്ലിമല്ലേ?"
"ചരിത്രത്തിനു മതമില്ലല്ലോ. ഡിങ്ക ശരണം!"
തിരിച്ചു വീട്ടിൽ പോകുവാൻ സമയം ആയി. ഇന്ത്യൻ തത്വശാസ്ത്രം ഒരു കടലായി കിടക്കുകയാണ്, സാംഖ്യം,ന്യായം,യോഗം,ദ്വൈതം, അദ്വൈതം, നാസ്തിക ചാർവാക ദർശനം... ഇതിനെ കുറിച്ചെല്ലാം വേറെ ഒരിക്കലാവാം.
Ref 1 : സോരാഷ്ട്രിയൻ ഗീത : https://www.youtube.com/watch?v=HQ_VmdywrZY
Ref 2 : “Know that the Atman is the rider in the chariot,
and the body is the chariot,
Know that the Buddhi (intelligence, ability to reason) is the charioteer,
and Manas (mind) is the reins.
The senses are called the horses,
the objects of the senses are their paths,
Formed out of the union of the Atman, the senses and the mind,
him they call the "enjoyer".
— Katha Upanishad, 1.3.3-1.3.4”
Ref 3 : http://www.malayalamebooks.org/…/108-upanishads-malayalam-…/
(Malayalam translation of one of my earlier posting in Engish)

ഹബീബ

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208428824590178

2017 March 30

ഇന്ത്യയിൽ കറുത്ത വർഗക്കാർക്കു നേരെ അക്രമം നടക്കുന്നു എന്ന് കേൾക്കുന്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഓർമ വരുന്നത് ഹബീബയാണ്.

ഹബീബ വെളുത്തു സുന്ദരിയായിരുന്നു. ഈ പറഞ്ഞ വാചകത്തിൽ ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്, അത് എനിക്ക് മനസിലാക്കി തന്നതും അവളായിരുന്നു.

ലണ്ടനിൽ ഒരു പ്രോജെക്ടിനായി ഒരു വർഷത്തോളം താമസിച്ചപ്പോൾ ഉള്ള എന്റെ കൂട്ടുകാരി ആയിരുന്നു ഹബീബ. ഞാൻ ആദ്യം താമസിച്ച ഹോട്ടലിലെ റിസെപ്ഷനിസ്റ്. ആദ്യമായി ലണ്ടനിൽ എത്തിയ എനിക്ക് അവിടുള്ള സബ്‌വേ ആയ "ട്യൂബിൽ" യാത്ര ചെയ്യാനും, താമസിക്കാൻ ഒരു വീട് കണ്ടു പിടിക്കാനും അവൾ സഹായിച്ചു. വാരാന്ധ്യങ്ങളിൽ പോകേണ്ട ക്ലബ്ബുകൾ ഏതൊക്കെയാണെന്നും പിക്കാഡ്ഡലി സർക്കസ് എന്ന ലണ്ടനിലെ ടൈം സ്‌ക്വയറിൽ ഏതൊക്കെ പറ്റിക്കലുകൾ ആണ് ഒറ്റയ്ക്ക് പോകുന്ന ആണുങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്നെല്ലാം അവൾ പറഞ്ഞു തന്നു. പലപ്പോഴും എന്നെ സഹായിക്കാൻ എന്റെ കൂടെ വരികയും ചെയ്തു.
ട്യൂണിഷ്യയിൽ ജനിച്ചു, ഫ്രഞ്ച് പൗരത്വം എടുത്ത ഹബീബ എപ്പോഴും ഈ രണ്ടു രാജ്യങ്ങളെ കുറിച്ച് വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളും ഒരു കൂട്ടുകാരിയും കൂടി ഒരു അപാർട്മെന്റ് ഷെയർ ചെയ്തു താമസിക്കുകയായിരുന്നു. കൂടുതൽ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കൾ ആയ ഒരു ദിവസം അവൾ എന്നെ ഒരു ഫോട്ടോ കാണിച്ചു.

ഹബീബയും ഒരാളും കൂടി ബീച്ചിൽ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ ആയിരുന്നു അത്. ഒരു ബിക്കിനി ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന ഹബീബ വെളുത്തു അതി സുന്ദരി ആയിരുന്നു. അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് നേരെ വിപരീതമായി കറിച്ചട്ടിയുടെ അടിഭാഗം പോലെ കറുത്ത ഒരാൾ. നല്ല ഉയരവും മസിലും എല്ലാം ഉള്ള, നല്ല വെളുത്ത പല്ലുകൾ കാട്ടി സുന്ദരമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഹബീബയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു നിൽക്കുന്ന ചിത്രം.

"ഇതെന്റെ ബോയ് ഫ്രണ്ട് ആണ് കെവിൻ." അവൾ പറഞ്ഞു.

"ഈ കറുന്പനോ?" ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"നീ ഇത്ര വംശീയ വാദി ആണോടാ?" ഹബീബ ചൂടായി.

നാട്ടിൽ നിന്ന് അധികം നാൾ പുറത്തു നിന്നിട്ടില്ലാത്ത എനിക്ക് എന്റെ ചോദ്യം ഒരു വംശീയവാദം ആയെന്ന് അന്ന് മനസിലായില്ല. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വെളുത്ത പെൺകുട്ടികൾക്ക് കറുത്ത കാമുകന്മാരെ അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. വെളുത്ത ആണുങ്ങൾ കറുത്ത പെണ്ണുങ്ങളെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടേ ഇല്ല. ഇത്ര മാത്രം കറുത്ത നായകന്മാരുള്ള തമിഴ് സിനിമയിൽ മരുന്നിനു ഒരു രാധികയെ മാത്രം ആണ് കുറച്ചെങ്കിലും കറുത്ത നായികയായി കണ്ടിട്ടുള്ളത്, ബാക്കി എല്ലാവരും തൊലി വെളുത്ത മലയാളികളോ ഉത്തരേന്ത്യാക്കാരോ ആണ്.

"ഇവൻ കെനിയയിൽ നിന്ന് പാരിസിൽ കുടിയേറിയതാണ്. ഇപ്പോൾ പാരിസിൽ പോലീസുകാരൻ ആണ്. നീ ഇവന്റെ തൊലി നിറം മാത്രം കാണുന്നതെന്താണ്. ഇവനെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ പരിചയപ്പെടുത്തി തരാം"

അന്ന് താമസസ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തി ഞാൻ കുറെ ആലോചിച്ചു. ശരിക്കും അവൾ പറയുന്നത് കാര്യമാണ്, പക്ഷെ വെളുത്ത ഒരു പെൺകുട്ടി ഇത്ര കറുത്ത ആളുടെ കാമുകി ആയി നിൽക്കുന്നത് അന്നത്തെ എന്റെ ഇന്ത്യൻ മനസിന് മുഴുവൻ ആയി ഉൾകൊള്ളാൻ ആയില്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം.

കുറെ നാൾ കഴിഞ്ഞു ലണ്ടനിലെ ഒരു കാപ്പിക്കടയിൽ വച്ചാണ് ഹബീബ അവനെ നേരിട്ട് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട പോലെ തന്നെ സുന്ദരമായ ചിരിയും ആയി ചെറുപ്പക്കാരൻ. കൈ മുറുക്കെ പിടിച്ചു ഒരു ഹാൻഡ് ഷേക്ക്. പുള്ളി ഫ്രഞ്ച് ആണ് പ്രധാനം ആയി സംസാരിക്കുന്നതു. മുറി ഇംഗ്ലീഷിൽ ആണ് ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചത്. ഹബീബ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തിരുന്നു.

"ഞാൻ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നാണ്" ഞാൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"എനിക്കറിയാം, ഹബീബ പറഞ്ഞിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ കെനിയയിലും കുറെ ഇന്ത്യക്കാരുണ്ട്. വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ബ്രിട്ടീഷുകാർ റെയിൽവേ പണിക്കു കൊണ്ട് വന്നവരുടെ പിൻതലമുറക്കാർ. ഇപ്പോൾ കെനിയയിലെ പണക്കാരായ ബിസിനെസ്സ്കാരെല്ലാം ഗുജറാത്തികൾ ആണ്. നിങ്ങൾ ഗുജറാത്തി ആണോ?"

"ഇല്ല ഞാൻ കേരളം എന്ന തെക്കൻ സംസ്ഥാനത്തു നിന്നാണ്. "

"എനിക്കറിയാം, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും തിരഞ്ഞെടുപ്പും ആയി ബന്ധപെട്ടു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസ് മാസ്റ്റേഴ്സ് ചെയ്തതാണ്. "

അങ്ങിനെ തുടങ്ങിയ ആ സംസാരം മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ടു. രാഷ്ട്രീയം, ലോക സിനിമ, സോഷ്യൽ സൈക്കോളജി തുടങ്ങി ഖലീൽ ജിബ്രാൻ വരെ നീണ്ട അന്ന് രാത്രിയോടെ ഞാൻ കെവിന്റെ ഒരു ആരാധകൻ ആയി എന്നതാണ് സത്യം. അത്ര ആഴവും പരപ്പും ഉള്ള അറിവ്. അവന്റെ നിറം എന്റെ മനസിലേക്ക് വന്നതേ ഇല്ല. ഹബീബയുടെ സെലെക്ഷൻ വളരെ നന്നായി എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ദക്ഷിണ ആഫ്രിക്കയിൽ താമസിക്കുന്ന പന്ത്രണ്ടു ലക്ഷത്തോളം വരുന്ന ഇന്ത്യക്കാരെ പറ്റിയും, ഫിജിയിൽ ഇന്ത്യക്കാരൻ പ്രധാനമന്ത്രി ആയതിനെ കുറിച്ചും മറ്റും വളരെ വിശദമായി കെവിൻ സംസാരിച്ചു.

പോകുന്നതിനു മുൻപ് കെവിൻ പറഞ്ഞു.

"നീ മുസ്ലിമല്ലേ, ഹബീബയും മുസ്ലിം ആണ്. അവളുടെ ടുണീഷ്യയിൽ ഉള്ള ബാപ്പയും ഉമ്മയും ഈ ബന്ധത്തിന് എതിരാണ്. അവർക്കു എന്റെ നിറവും വംശവും ആണ് പ്രശ്നം. നീ അവരോടു സംസാരിച്ചു എങ്ങിനെ എങ്കിലും സമ്മതിപ്പിക്കാൻ നോക്കാമോ?"

ശരി എന്ന് പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ ഞാൻ ജോലിത്തിരക്കിൽ അക്കാര്യം മറന്നു. കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം ലണ്ടനിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞു ന്യൂ യോർക്കിലേക്കു തിരിച്ചു പോവുകയും ചെയ്തു.
ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം ആണ് ഞാൻ വേറെ ഒരു പ്രോജക്ടിന് വേണ്ടി ലണ്ടനിൽ വീണ്ടും എത്തുന്നത്. വന്ന ഉടനെ ഹബീബയെ വിളിച്ചു. താമസ സ്ഥലം ശരിയാക്കാം എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും നഗരത്തിനു പുറത്തേക്കു അവൾ താമസം മാറിയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ആണ് അവളുടെ വീട്ടിൽ ഞാൻ പോകുന്നത്.

കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു കാത്തു നിന്ന എന്റെ മുൻപിലേക്ക് ഒരു തവിട്ടു നിറമുള്ള പെൺകുട്ടി ഇറങ്ങി വന്നു. അത് ഹബീബ തന്നെ ആണെന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ ഞാൻ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടി. നല്ല വെളുത്തിരുന്ന ഇവൾക്കിതു എന്ത് പറ്റി എന്നാണ് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വല്ല ത്വക് രോഗവും പിടിച്ചോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ മനസിൽ ആദ്യം വന്ന സംശയം.

"നീ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ എന്റെ തൊലിയുടെ നിറം മാറ്റി, പെർമനെന്റ് ടാനിങ് ചെയ്തു." അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലിൽ ഒരു എൻഗേജ്മെന്റ് മോതിരം ഞാൻ കണ്ടു.
പുറകെ കെവിൻ വന്നു.

"അവളോട്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ് വേണ്ടെന്നു. പിന്നെ അവൾക്കു ഇഷ്ട്ടം കറുത്ത നിറമുള്ള തൊലിയോടാണ്. ഓരോരുത്തരുടെ സ്വകാര്യ കാര്യം ആണല്ലോ. ഞങ്ങൾ അടുത്ത മാർച്ചിൽ കല്യാണം കഴിക്കുകയാണ്. നീ വരണം."

ഞാൻ രണ്ടു പേരെയും കെട്ടിപിടിച്ചു. വെളുപ്പും കറുപ്പും വെറും നിറങ്ങൾ ആണെന്ന് എന്നെ മനസിലാക്കി തന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാർ.

തിരിച്ചു പോകുന്ന ട്രെയിനിൽ ഫെയർ ആൻഡ് ലവ്‌ലിയുടെ ഒരു പരസ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി പടർന്നു. കറുത്തവരെ വെളുപ്പിക്കണോ ? കറുപ്പും വെളുപ്പും വെറും നിറങ്ങൾ മാത്രമല്ലെ?

ആയിരം കോടിയുടെ സിനിമകളും ഈച്ചയാട്ടുന്ന ചായക്കടകളും

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208576349318204

2017 April 18

ആയിരം കോടി രൂഫാ മുടക്കി എടുക്കുന്ന സിനിമയെ കുറിച്ച് കുറച്ചു അത്ഭുതം കലർന്ന കുറിപ്പുകൾ കണ്ടു. ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിത്രമായ ബാഹുബലി വരെ 200 കോടി മാത്രം ചിലവാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക് ഈ ആയിരം കോടിയുടെ കണക്കെന്താണെന്നു സംശയിക്കുന്നവർക്കു വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ പലയിടത്തും ഈച്ചയാട്ടി ഇരിക്കുന്ന ചില ഇന്ത്യൻ ഹോട്ടലുകളുടെ കഥ പറയാം.
ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലം ഉൾപ്പെടെ ഉള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ബാങ്കുകളിൽ അക്കൗണ്ട് തുറക്കുന്നതിനു ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതിലൊന്ന് നിയമപരമായി സന്പാദിച്ച പണം ആണ് നിക്ഷേപിക്കുന്ന എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുകയാണ്. അതിനായ് തരുന്ന ചോദ്യാവലിയിൽ ഏറ്റവും സംശയം തോന്നേണ്ട ചില കസ്റ്റമേഴ്സ് താഴെ പറയുന്നവരാണ്.

എ) ഡയമണ്ട്, ഗോൾഡ് തുടങ്ങി വിലപിടിപ്പുള്ള ലോഹങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ബിസിനെസ്സ്കാർ

ബി) രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ നേതാക്കളും അധികാരത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരും അവരുടെ ബന്ധുക്കളും

സി) വിദേശത്തു നിന്ന് കാറുകൾ തുടങ്ങിയ വാഹനങ്ങൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നവർ

ഡി) ഹോട്ടൽ റെസ്റ്റോറന്റ് തുടങ്ങിയ ബിസിനസ് ചെയ്യുന്നവർ.

മുകളിൽ പറഞ്ഞ എല്ലാവർക്കും ഉള്ള ഒരു പൊതു കാര്യം എന്താണെന്നു വച്ചാൽ കൃത്യമായി നിർവചിക്കാൻ പറ്റാത്ത വരുമാന സ്രോതസുകൾ ആണ് ഇവർക്കുള്ളത് എന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു രത്നത്തിന്റെ വില, ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഒരു വർഷത്തെ വരുമാനം എന്നിവ കൃത്യമായി കണക്കെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതാണ്, കാരണം അവരിൽ പലരും പണം കറൻസി ആയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. കാഷ് ആയി കൊടുത്താൽ പൈസ കുറച്ചു തരുന്ന റെസ്റ്റോറൻസ്റ്റും ജൂവല്ലറികളും സർവ സാധാരണം ആണ്. പക്ഷെ ഈച്ച ആട്ടി ഇരിക്കുന്ന ചില ഹോട്ടലുകളും ജൂവല്ലറികളും, പൊളിഞ്ഞു പോയ സിനിമകളും വളരെ കൂടിയ വരുമാനം ആണ് കാണിക്കുന്നത്. അത് എന്ത് കൊണ്ടാണ് എന്നറിയണം എങ്കിൽ കള്ള പണം വെളുപ്പിക്കലിന്റെ ചില വഴികൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

Placement , layering , integration എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ആണ് കള്ളപ്പണം വെളുപ്പിക്കാൻ ചെയ്യുന്നത്. ഒരു ഉദാഹരണത്തിലൂടെ ഇത് വിശദമാക്കാം. നിങ്ങൾക്കു കൈക്കൂലിയായി ഒരു കോടി രൂപ കിട്ടി എന്ന് വിചാരിക്കുക. ഇത് വെളുപ്പിക്കാൻ നേരിട്ടോ ഒരു ഏജൻസി വഴിയോ ആദ്യം ചെയ്യുന്നത് ഈ പൈസ വിദേശത്തേക്ക് കടത്തുകയാണ്. സ്വദേശത്തോ വിദേശത്തോ ഒരു ഹോട്ടലിലോ, ജൂവല്ലറിയിലോ മറ്റു സ്ഥാപനങ്ങളിലോ നിക്ഷേപിക്കുന്ന പോലെയോ സിനിമയിൽ ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന പോലെയോ ആണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. ചിലർ കാഷ് carriers വഴി നേരിട്ടും കടത്തും. Smurfs എന്നാണ് ഇവരെ പറയുക. ഇതാണ് placement. ഒരിടത്തു പണം നൽകി വേറെയിടത്തു പണം വാങ്ങുന്ന ഹവാല ആണ് കറൻസി മാറ്റാനുള്ള മറ്റൊരു വഴി.

അടുത്തതായി ഇങ്ങിനെ ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്ത ബിസിനസ്സിന്റെ ലാഭം പെരുപ്പിച്ചു കാണിക്കുകയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് നൂറു ഡോളറിനു വിറ്റ രത്നക്കല്ലിനു അഞ്ഞൂറ് ഡോളർ എന്ന് കാണിച്ചാൽ നാന്നൂറ് ഡോളർ വെളുത്തു കിട്ടി. ആരും കേറാതെ ഇരിക്കുന്ന ചായക്കടയിൽ രണ്ടായിരം ഡോളർ ദിവസ വരുമാനം കാണിച്ചാലും സ്ഥിതി അത് തന്നെ. ലയേറിങ് എന്ന ഈ സ്റ്റേജ് പറയുന്ന ഇത്ര സിംപിൾ അല്ല, പല ട്രാന്സാക്ഷൻസിലൂടെ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. പക്ഷെ ചുരുക്കത്തിൽ യഥാർത്ഥ വെളുപ്പിക്കൽ നടക്കുന്നത് ഇവിടെ ആണ്.

മൂന്നാമത്തെ പടി ഇന്റഗ്രേഷൻ ആണ്. ഇങ്ങിനെ അധികം ആയി കിട്ടുന്ന ലാഭം വെളുത്ത പണം ആയി ഉടമസ്ഥന് തിരിച്ചു കിട്ടിയ ശേഷം അയാൾ മറ്റു യഥാർത്ഥ ബിസിനെസ്സിലോ ബാങ്കിലോ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് ആണ് ഇന്റഗ്രേഷൻ എന്ന് പറയുന്നത്. ഇങ്ങിനെ ചെയ്ത കള്ള പണം കണ്ടു പിടിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കാരണം നിക്ഷേപിക്കുന്ന പണത്തിന്റെ സ്രോതസ് കാണിക്കുവാൻ ഉടമസ്ഥന് കഴിയും എന്നത് തന്നെ.

ഇതിന്റെ മറ്റൊരു രൂപം സിനിമ പിടിക്കുന്നതാണ്. എത്ര പൈസ മുടക്കി എന്നോ എത്ര പൈസ തിരിച്ചു കിട്ടി എന്നോ നിർമാതാവ് പറയുന്നതല്ലാതെ വേറെ ഒരു കണക്കും സ്വതന്ത്രമായി ഓഡിറ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. കറുത്ത പണം വെളുപ്പിക്കാൻ ഇതിലും നല്ല മാർഗം കാണുന്നില്ല. മലയാളത്തിൽ മാത്രം 2016ൽ 119 ചിത്രങ്ങൾ റിലീസ് ആയിട്ടുണ്ട് ഇതിൽ എത്ര പടം മുടക്കു മുതൽ തിരിച്ചു പിടിച്ചു എന്നറിഞ്ഞാൽ ഇതിന്റെ വ്യാപ്തി മനസിലാകും. ഇതിന്റെ അർഥം എല്ലാ സിനിമാക്കാരും പണം വെളുപ്പിക്കുന്നു എന്നല്ല, പക്ഷെ ഇത് ചെയ്യാനും ഇത് ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് മാത്രം.
അടുത്ത തവണ ആയിരം കോടിയുടെ സിനിമയോ, ആരും കേറാതെ വര്ഷങ്ങളോള് നടന്നു പോകുന്ന ബിസിനസ്സോ, ക്യാഷ് കൊടുത്താൽ ഡിസ്‌കൗണ്ട് കിട്ടുന്ന ജൂവല്ലറികളോ കാണുന്പോൾ ഓർക്കുക if it is too good to be true it probably isn't.

ആരാണ് ഊളന്പാറയ്‌ക്കു പോകേണ്ടത്?

https://www.facebook.com/Hussain.Kizhakkedathu/posts/10208628637945387

2017 April 25

വെളുപ്പിനെ നാലു മണിക്ക് ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നതു കേട്ടാണ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത്.
പ്രവാസികളുടെ പേടിസ്വപ്നമാണ് അസമയത്തുള്ള ഫോൺ കോളുകൾ. എന്ത് ദുരന്തമാണ് മറുവശത്തു കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ന് പറയാൻ വയ്യ. സമയം വ്യത്യസം അറിയാതെ വിളിക്കുന്നവർ അപൂർവം. പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു ഇന്ത്യൻ നന്പറിൽ നിന്നാണ് വിളി വന്നിരിക്കുന്നത്.

"നസീർ ഹുസൈനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാമോ?" ഇംഗ്ലീഷിൽ ഒരു ചോദ്യം.

"പറയൂ..."

"സർ, ഞങ്ങളുടെ ആശുപത്രിയിൽ ആക്‌സിഡന്റിൽ പെട്ട ഒരാളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടിയതാണു താങ്കളുടെ നന്പർ. അയാൾ ഇപ്പോൾ ക്രിട്ടിക്കൽ ആയി ഐ സി യുവിൽ ആണ്. അയാളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന നാലു പേർ അപകടത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. പ്രണബ് എന്നാണ് അയാളുടെ പേര്. പൂനയിൽ നിന്നും കർണാടകയിലേക്ക് പോകുന്ന ഹൈവേയിൽ സത്താറ എന്ന സ്ഥലത്തു നിന്നാണ് ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നത്. മരിച്ചവരിൽ രണ്ടു പേർ അയാളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ആണ്."
എന്റെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി, ഫോൺ കയ്യിലിരുന്നു വിറച്ചു. എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ പതറി. തലേന്ന് രാത്രി കൂടി ഞാൻ പ്രണബിന്റെ അച്ഛനോട് സംസാരിച്ചതാണ്.
രണ്ടു വർഷം മുൻപാണ് പ്രണബ് എന്റെ പ്രോജെക്ടിൽ ജോലിക്കു വരുന്നത്. ചുറുചുറുക്കുള്ള ഒരു ബംഗാളി ചെറുപ്പക്കാരൻ. ബോംബെയിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന പ്രണബിന്റെ അച്ഛൻ ഐഎസ്ആർഓ യിൽ ഡയറക്ടർ ആയിരുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെ ഒരേ ഒരു മകൻ. സുന്ദരിയായ ഭാര്യ, രണ്ടു ആൺകുട്ടികൾ , അമേരിക്കയിൽ വന്നിട്ട് പത്തു വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ ആയി. യാത്ര, പുതിയ ഫോണുകൾ, സോഫ്റ്റ്‌വെയർ, മതം തുടങ്ങി ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ് ന്യൂ യോർക്കിൽ സാക്കിർ ഹുസ്സൈന്റെ തബല വായന കേൾക്കാൻ പോയത്. ഈജിപ്തിലും ഇറ്റലിയിലും ഞങ്ങൾ പോയ അടുത്ത വർഷം തന്നെ അവരും പോയി.

ഈ ഫോൺ കോൾ വരുന്നതിനു രണ്ടു മാസം മുൻപ് ഒരുദിവസം. രാവിലെ ഞാൻ ഓഫീസിൽ എത്തിയപ്പോൾ പ്രണബ് എന്നെ ഒരു മീറ്റിങ് റൂമിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടു പോയി. വാതിലടച്ച്‌ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ കരയാൻ തുടങ്ങി.

"നസീർ എന്റെ ഭാര്യ ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസ് കൊടുത്തു... എനിക്കിനി ആരുമില്ല. ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ കയറുന്നതിനെതിരെ ഒരു കോടതി വിലക്കും അവൾ സന്പാദിച്ചിട്ടുണ്. എനിക്ക് എന്റെ മക്കളെ കാണാൻ കഴിയില്ല. അവൾ എന്തിനിതു ചെയ്തു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല..."

എനിക്ക് അതൊരു ഷോക്കിങ് ന്യൂസ് ആയിരുന്നു. വളരെ സ്നേഹത്തോടെ അല്ലാതെ രണ്ടുപേരെയും കണ്ടിട്ടില്ല. പ്രണബിനെ എങ്ങിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും എന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. കരച്ചിൽ അടങ്ങിയപ്പോൾ, അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. എന്റെ മറ്റു മുൻപ് ഡിവോഴ്സ് ചെയ്ത് കൂട്ടുകാരെ ബന്ധപെട്ടു ചില അറ്റോർണികളുടെ നന്പർ ഞാൻ അവനു വാങ്ങി നൽകി.
ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു എന്നോട് കോടതി വരെ വരാമോ എന്ന് പ്രണബ് ചോദിച്ചു. അവിടെ വന്നു ഓഫീസിൽ വളരെ നല്ല സ്വഭാവം ഉള്ള ഒരാളാണ് എന്ന് ജഡ്ജിനോട് പറയണം അത്രയേ ഉള്ളു. വരാം എന്ന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു. ഇവന്റെ ഭാര്യ എന്തിനാണ് ഈ ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസ് കൊടുത്ത് എന്ന് അറിയണം എന്നും എനിക്കാഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.

എനിക്ക് പക്ഷെ കോടതിയിൽ വാ തുറക്കേണ്ടി വന്നില്ല. കാരണം പ്രണബിന്റെ ഭാര്യയുടെ അറ്റോർണി വിസ്താരം തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കുറെ ഫോട്ടോകളും വിഡിയോകളും കാണിച്ചു. ഞാൻ ഇത് വരെ കണ്ട പ്രണബ് ആയിരുന്നില്ല അതിൽ. ദേഷ്യം വന്നു സാധങ്ങൾ വലിച്ചെറിയുന്ന, ഭാര്യയെ തല്ലുന്ന, ചിലപ്പോൾ ജനൽ ചില്ലുകൾ വരെ പൊട്ടിക്കുന്ന ഒരാൾ. അന്നുവരെ കണ്ട ശാന്ത സ്വാഭാവിയായ പ്രണബ് തന്നെയാണോ അതെന്നു അത്ഭുതം തോന്നിപോയി. പ്രണബ് തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു. ഭാര്യ രഹസ്യമായി കാര്യങ്ങൾ റെക്കോർഡ് ചെയ്യുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അടുത്ത കോർട്ട് വിസിറ് വരെ ഭാര്യയുടെയും കുട്ടികളുടെയും അടുത്ത് ചെല്ലരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു ജഡ്ജ് അന്നത്തെ വിചാരണ അവസാനിപ്പിച്ചു. അന്ന് കണ്ട വീഡിയോകളിൽ നിന്നും പ്രണബിന് മാനസികമായ എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് തോന്നി. അന്നു രാത്രി ഞാൻ അവന്റെ ഭാര്യയെ വിളിച്ചു.

"നിങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിൽ ഇടപെടുകയാണ് എന്ന് കരുതരുത്, പക്ഷെ പ്രണബിന് ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആയി, ഒരു സൈക്കിയാട്രിസ്റ്റിനെ കാണിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു?"

"ഞാൻ എത്ര പറഞ്ഞതാണ് നസീർ. പക്ഷെ കേൾക്കണ്ട, മാനസിക ഡോക്ടറെ കാണാൻ തനിക്കു ഭ്രാന്തൊന്നും ഇല്ല എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഇപ്പോഴും സൈക്കോളജിസ്റ്റുകളെ കാണുന്ന എല്ലാവരും മുഴു ഭ്രാന്തന്മാരാണ് എന്ന പഴയ ചില വിശ്വാസങ്ങൾ വച്ച് നടക്കുകയാണ്. പിന്നെ ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചു ഒരു ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി. ഒരു സെഷൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ശരിയല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തി. ഡോക്ടറെ കാണാൻ പറഞ്ഞാണ് കുറച്ചു നാൾ കുഴപ്പം ഇല്ലാത്ത പോലെ അഭിനയിക്കും, കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞു പിന്നെയും തുടങ്ങും. എന്റെ കുട്ടികൾ ഇത് കണ്ടു വളരാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഡിവോഴ്സ് അപേക്ഷിച്ചത്. "
ചികിത്സ ലഭ്യമായ ദേഷ്യം വന്നാൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത anger disorder ആണ് പ്രണബിന് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഉറക്കമില്ലായ്മാ, ഡിപ്രെഷൻ തുടങ്ങി ചികിൽസിച്ചു മാറ്റാവുന്ന പലതും അതിന്റെ സൈഡ് എഫ്ഫെക്ട്സ് ആയി ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും "ഭ്രാന്തന്മാരുടെ" ഡോക്ടറെ കാണാൻ പ്രണബ് സമ്മതിച്ചില്ല. അവൻ സ്ഥിരം ആയി പോകുന്ന ഹരേ കൃഷ്ണ അന്പലത്തിലെ ഗുരുവിനെ വരെ ഇതിനു വേണ്ടി കാണിച്ചു നോക്കി, പക്ഷെ പ്രൊഫഷണൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യണ്ട വിഷയം ആണെന്ന് പറഞ്ഞു ഗുരു ഒഴിഞ്ഞു. ഒരിക്കൽ എന്റെ വീട്ടിൽ വച്ച് അവനു ദേഷ്യം വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ രണ്ടാമത്തെ മുഖം നേരിട്ട് കണ്ടു. എന്റെ ഗ്ലാസ് ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ഒച്ച വച്ചു.
"അവളൊരു വേശ്യയാണ്, എന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ച അവളെ ഞാൻ കൊല്ലും..." കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു ദേഷ്യം ഇറങ്ങിയപ്പോൾ എന്നോട് മാപ്പു ചോദിച്ചു കുറെ കരഞ്ഞു.

അന്ന് രാത്രി ഞാൻ അവന്റെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു. അവനെ നാട്ടിലേക്കയച്ചാൽ, എങ്ങിനെ എങ്കിലും ഒരു ഡോക്ടറെ കാണിക്കാം എന്ന് അദ്ദേഹം സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ ആണ് പ്രണബ് നാട്ടിലേക്കു പോകുന്നത്. ഡോക്ടറെ കാണാൻ പക്ഷെ താൻ പറഞ്ഞിട്ടും പ്രണബ് സമ്മതിച്ചില്ല എന്ന് അവസാനം ഫോൺ ചെയ്തപ്പോൾ അവന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. കർണാടകയിൽ ഉള്ള ഏതോ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയാൽ എല്ലാ പ്രശ്നവും തീരും എന്ന് അയൽപക്കത്തുള്ള ആരോ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു അങ്ങോട്ടുള്ള കാർ യാത്രയിൽ ആണ് അപകടം ഉണ്ടായതു. അവന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കൂടെ മരിച്ചത് ആ അയൽപക്കത്തുള്ള വൃദ്ധ ദന്പതികൾ ആണ്.

അപകടത്തിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം അവനെ പുണെയിലെ ഒരു വലിയ ആശുപത്രിയിലേക്ക് മാറ്റി. അന്ന് തന്നെ അവിടുത്തെ ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു ഞാൻ സംസാരിച്ചു. ഇവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിശദം ആയി പറഞ്ഞു.

"ബോധം വന്നപ്പോൾ കാണിക്കുന്ന സ്വഭാവം വച്ച് പ്രണബിന് മാനസികമായ തകരാർ ഉണ്ടെന്നു ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു, അപകടത്തിൽ പെടുന്നവർക്ക് ഷോക്കിൽ നിന്ന് ഇങ്ങിനെ ഉണ്ടാവുന്നത് പോലെ ആണെന്നാണ് ഞങ്ങൾ കരുതിയത്. ഇവിടെ നല്ല മാനസിക രോഗ വിഭാഗം ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ വേണ്ട പോലെ കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം. കണ്ടിടത്തോളം ഉറക്കം കിട്ടുവാനും ഡിപ്രെഷൻ മാറ്റുവാനും കുറച്ചു മരുന്നും പിന്നെ സൈക്കോളജിക്കൽ കൗൺസിലിങ്ങും കൊണ്ട് കുറച്ചു സമയം കൊണ്ട് ഉറപ്പായും മാറ്റാവുന്ന രോഗം മാത്രമാണ് പ്രണബിന് ഉള്ളത്. ഇത് ഒട്ടും അസാധാരണമായ കേസ് അല്ല "

ഓരോ ദിവസവും ഞാൻ പുരോഗതി അറിയാൻ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ പോലെ കുറച്ചു മരുന്നും മറ്റു ചികിത്സ കൊണ്ട് വളരെ പെട്ടെന്ന് പ്രണബ് സുഖപ്പെട്ടു. ആ സമയത്തു തന്നെ അവന്റെ ഭാര്യയും കുട്ടികളും അവനെ കാണാൻ ആയി നാട്ടിലേക്കു പോവുകയും ചെയ്തു. പ്രണബ് ചികിത്സയിലൂടെ സുഖപ്പെട്ടു എന്നറിഞ്ഞ ഭാര്യ ഡിവോഴ്സ് കേസ് പിൻവലിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഇവിടെ എല്ലാവരും സുഖമായി കഴിയുന്നു. ഒരു മാരത്തോൺ ഓടി ആണ് ഈ വര്ഷം അവൻ അവന്റെ തിരിച്ചു വരവിന്റെ വാർഷികം ആഘോഷിച്ചത്.

പക്ഷെ രണ്ടാഴ്ച ഡോക്ടറെ കണ്ടു മാറേണ്ട ഒരസുഖം ഇങ്ങിനെ ഒരു ദുരന്തത്തിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് ഒരു സമൂഹം എന്ന നിലയിൽ നമുക്ക് മാനസിക രോഗങ്ങളോടുള്ള സമീപനം ആണ്. ശരീരത്തിന് ഒരു പനി വരുന്ന പോലെ മനസിന് വരുന്ന പല അസുഖങ്ങളും ഉണ്ട്. വലിയ കുഴപ്പക്കാരൻ അല്ലാത്ത OCD (ചില കാര്യങ്ങൾ ചില രീതിയിൽ അടുക്കും ചിട്ടയോടും കൃത്യതയോടും കൂടി ചെയ്യാൻ കടും പിടുത്തം പിടിക്കുന്ന സ്വഭാവം) മുതൽ ആരോടും പറയാതെ ആളുകൾ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഡിപ്രെഷൻ വരെ. അഞ്ചു പേരിൽ ഒരാൾക്ക് ഡിപ്രെഷൻ ഉണ്ട് എന്നാണ് കണക്കു. നിങ്ങളുടെ ചുറ്റും നോക്കിയാൽ ഡിപ്രെഷൻ ഉള്ള ഒരാളെ എങ്കിലും കണ്ടു പിടിക്കാം, പക്ഷെ അവർ അത് പുറത്തു പറയില്ല. ഡോക്ട്ടറെ കാണിക്കുകയും ഇല്ല, കാരണം സമൂഹത്തിൽ അത് വലിയ നാണക്കേടാണ്.

നമ്മെ മാത്രമല്ല നമ്മുടെ കുടുംബത്തെയും സമൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന നിലയിലേക്ക് ഇതെല്ലാം വളർന്നാലും, ആളുകൾ എന്ത് പറയും എന്ന് വിചാരിച്ചു മാനസിക ഡോക്ടറെ കാണാതെ നടക്കുന്ന ആയിരങ്ങൾ ഉണ്ട്. കാരണം മാനസിക ആശുപത്രിയിൽ പോയവർ എല്ലാം നമുക്ക് ഭ്രാന്തന്മാർ ആണ്. ഇത് മാറേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പനി പിടിച്ചു ചികിത്സ നേടി ശരിയായ ഒരാളെ നാം അകറ്റി നിർത്താത്ത പോലെ, മാനസിക രോഗത്തിന് ചികിത്സ നേടി ശരിയായ ഒരാളെ അകറ്റി നിർത്തുന്നതിനു ഒരു ന്യായീകരണവും ഇല്ല. മാത്രം അല്ല നമ്മളാരും നൂറു ശതമാനം മാനസിക ആരോഗ്യം ഉള്ളവരും അല്ല, OCD, അഡിക്ഷൻ തുടങ്ങി ചില്ലറ പ്രശ്നങ്ങൾ പലർക്കും ഉണ്ട്.

ഒന്നോർത്താൽ ഊളന്പാറ പറയുന്ന പോലെ അത്ര മോശം സ്ഥലമൊന്നുമല്ല. ആവശ്യം വരുന്പോൾ നമ്മളെല്ലാം പോകേണ്ട ഇടം തന്നെയാണ്. നാണിക്കേണ്ടതില്ല.
ഇൻഫോ ക്ലിനിക്ക് എന്ന ഫേസ് ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പിൽ ഡോക്ടർ ഷാഹുൽ അമീൻ ഡിപ്രെഷനെ കുറിച്ച് എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പ് ഇവിടെ : https://www.facebook.com/infoclinicindia/posts/1238910582893450:0
അതെ ഗ്രൂപ്പിൽ തന്നെ ഡോക്ടർ നെൽസൺ ജോസഫ് മാനസിക ആരോഗ്യത്തെ കുറിച്ച് എഴുതിയ കുറിപ്പ് : https://www.facebook.com/infoclinicindia/posts/1058446164273227:0
ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ് ഓണ്‍ലൈനില്‍ ഡോ. ഷിംന അസീസ് ഈ വിഷയത്തില്‍ എഴുതിയ കുറിപ്പ്:
http://www.asianetnews.tv/…/dr-shimna-azeez-column-on-menta…